Dłużnik zajętej wierzytelności

Dłużnik zajętej wierzytelności to podmiot, który w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym jest związany z wierzytelnością albo innym prawem majątkowym należącym do zobowiązanego i ma zrealizować ich zajęcie na wezwanie organu egzekucyjnego. Pojęcie to określa ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nie chodzi więc o samego zobowiązanego, przeciwko któremu prowadzona jest egzekucja, lecz o osobę lub instytucję znajdującą się po stronie podmiotu, który ma wykonać czynność dotyczącą jego majątku.

W tej roli może wystąpić między innymi dłużnik zobowiązanego, czyli podmiot, który jest zobowiązany wobec niego do spełnienia określonego świadczenia. Ustawa wymienia także bank, pracodawcę, podmiot prowadzący działalność maklerską oraz trasata. Katalog obejmuje również inne podmioty, jeżeli na wezwanie organu egzekucyjnego realizują zajęcie wierzytelności lub innego prawa majątkowego zobowiązanego.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• istnienie wierzytelności albo innego prawa majątkowego należącego do zobowiązanego,
• udział podmiotu, który może wykonać czynność dotyczącą tego prawa,
• działanie na wezwanie organu egzekucyjnego,
• realizacja zajęcia, a więc podporządkowanie określonego prawa majątkowego czynnościom egzekucyjnym.

Definicja wskazuje przede wszystkim funkcję tego podmiotu w egzekucji. Dłużnik zajętej wierzytelności jest ogniwem łączącym organ egzekucyjny z majątkiem zobowiązanego pozostającym u innego podmiotu albo zależnym od jego działania. Dzięki temu egzekucja może obejmować nie tylko składniki majątku znajdujące się bezpośrednio przy zobowiązanym, lecz także wierzytelności i prawa majątkowe realizowane przez bank, pracodawcę, podmiot maklerski, trasata lub inny właściwy podmiot. Znaczenie praktyczne tego określenia polega na wskazaniu, kto ma uczestniczyć w wykonaniu zajęcia i wobec kogo kierowane jest wezwanie organu egzekucyjnego.