Dłużnik alimentacyjny

Dłużnik alimentacyjny to osoba, na której ciąży obowiązek płacenia alimentów potwierdzony tytułem wykonawczym, a więc dokumentem, który pozwala prowadzić egzekucję tego obowiązku. Samo istnienie obowiązku alimentacyjnego nie wystarcza do uznania kogoś za dłużnika alimentacyjnego w rozumieniu tej ustawy. Konieczne jest także to, aby podjęta egzekucja nie doprowadziła do skutecznego wyegzekwowania należnych alimentów.

Pojęcie obejmuje zatem dwa podstawowe elementy:

• istnienie obowiązku alimentacyjnego potwierdzonego tytułem wykonawczym,
• bezskuteczność egzekucji prowadzonej w celu wykonania tego obowiązku.

Bezskuteczność oznacza, że sama możliwość prowadzenia egzekucji nie przełożyła się na uzyskanie alimentów. Dla zastosowania tego określenia istotny jest więc nie tylko status osoby zobowiązanej, lecz także rezultat postępowania egzekucyjnego. Nie każda osoba zobowiązana do alimentów jest automatycznie dłużnikiem alimentacyjnym w znaczeniu używanym w ustawie. Decydujące znaczenie ma łączne wystąpienie wskazanych przesłanek.

Definicja pochodzi z ustawy „o pomocy osobom uprawnionym do alimentów”. W jej ramach termin ten służy do wskazania osób, wobec których występuje potwierdzony i niewykonany obowiązek alimentacyjny. Ma więc znaczenie porządkujące i pozwala odróżnić zwykłe istnienie obowiązku alimentacyjnego od sytuacji, w której egzekucja tego obowiązku okazała się nieskuteczna. W praktyce pojęcie odnosi się do osób, których alimenty nie zostały uzyskane pomimo prowadzenia egzekucji, dlatego może być używane przy stosowaniu przepisów dotyczących pomocy osobom uprawnionym do alimentów oraz działań związanych z niewykonaniem obowiązku alimentacyjnego.