Desygnacja

Desygnacja to formalne potwierdzenie, że określona instytucja lub podmiot spełnia warunki potrzebne do prawidłowej realizacji programu operacyjnego. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020” i odnosi się do systemu podmiotów wykonujących zadania związane z wdrażaniem programu.

Najważniejsze elementy desygnacji to:

• działanie ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, który wykonuje zadania państwa członkowskiego,
• potwierdzenie spełniania określonych warunków,
• objęcie tym potwierdzeniem instytucji zarządzającej, instytucji pośredniczącej, instytucji wdrażającej, krajowego kontrolera albo wspólnego sekretariatu,
• związek tych warunków z zapewnieniem prawidłowej realizacji programu operacyjnego.

Desygnacja nie oznacza więc samego wskazania podmiotu do udziału w realizacji programu. Jest potwierdzeniem, że dany podmiot spełnia wymagania pozwalające mu prawidłowo wykonywać powierzone zadania w ramach systemu realizacji programu. Jej przedmiotem są zarówno instytucje odpowiedzialne za zarządzanie lub wdrażanie programu, jak i podmioty wykonujące funkcje kontrolne albo zadania związane ze współpracą przy programie.

W praktyce desygnacja wyznacza formalny punkt oceny przygotowania i zdolności danej instytucji do wykonywania właściwej roli. Potwierdza, że warunki organizacyjne i funkcjonalne związane z jej działaniem zostały uznane za wystarczające dla prawidłowej realizacji programu operacyjnego. Ma tym samym znaczenie dla uporządkowania systemu wdrażania programu, określenia, które podmioty mogą w nim uczestniczyć w przewidzianych funkcjach, oraz dla przypisania odpowiedzialności za wykonywanie tych funkcji. Desygnacja odnosi się do całego mechanizmu realizacji programu, a nie do pojedynczego projektu lub konkretnego działania podejmowanego przez beneficjenta.