Deponent

Deponent to osoba albo inny podmiot, któremu przysługuje prawo do otrzymania świadczenia pieniężnego na zasadach określonych w art. 20 lub art. 21 ustawy „Bankowy Fundusz Gwarancyjny, system gwarantowania depozytów oraz przymusowa restrukturyzacja”. Jest to więc określenie używane wobec uprawnionego do wypłaty, a nie nazwa samego świadczenia ani instytucji, która ma je spełnić.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• deponentem może być osoba lub podmiot;
• musi istnieć uprawnienie do świadczenia pieniężnego;
• źródłem tego uprawnienia są przepisy wskazane w art. 20 i art. 21;
• status deponenta wynika z konkretnej sytuacji opisanej w tych przepisach, a nie wyłącznie z samego faktu pozostawania w relacji z instytucją objętą ustawą.

Pojęcie służy zatem wskazaniu, komu przysługuje określona wypłata w ramach rozwiązań przewidzianych przez ustawę. Pozwala odróżnić osobę lub podmiot uprawniony do otrzymania pieniędzy od innych uczestników postępowania, podmiotów wykonujących obowiązki ustawowe oraz środków, które mają zostać wypłacone. W praktyce ustalenie, kto jest deponentem, ma znaczenie dla określenia kręgu osób i podmiotów mogących skorzystać ze świadczenia oraz dla prawidłowego zastosowania przepisów dotyczących systemu gwarantowania depozytów i przymusowej restrukturyzacji.

Samo słowo „deponent” nie przesądza jeszcze o wysokości, terminie ani sposobie wypłaty. O tym, czy dana osoba lub dany podmiot spełnia warunki uzyskania świadczenia, decyduje treść przepisów, do których odsyła ustawowa definicja, przede wszystkim art. 20 i art. 21. Dlatego pojęcie ma charakter odsyłający: jego pełne znaczenie ustala się przez połączenie definicji z przesłankami określonymi w tych przepisach.