Dedykowana instalacja spalania biomasy

Dedykowana instalacja spalania biomasy to, w rozumieniu ustawy o odnawialnych źródłach energii, szczególny rodzaj instalacji odnawialnego źródła energii, w której paliwem spalanym w procesie wytwarzania energii jest biomasa. Pojęcie to określa nie tylko rodzaj instalacji, lecz przede wszystkim dopuszczalny skład paliw wykorzystywanych w jej pracy.

Podstawowym warunkiem jest to, aby spalana była sama biomasa albo biomasa razem z jednym lub kilkoma wskazanymi w definicji paliwami: biogazem, biogazem rolniczym, biometanem lub biopłynami. Oznacza to, że instalacja może korzystać ze współspalania biomasy z tymi paliwami, ale zakres dopuszczalnych paliw został ograniczony do paliw wymienionych w ustawie. Nie chodzi więc o każdą instalację, w której biomasa pojawia się w procesie spalania, lecz o instalację odpowiadającą ustawowym przesłankom dotyczącym rodzaju wykorzystywanego paliwa.

Definicja dopuszcza także stosowanie paliwa pomocniczego. Jego obecność nie wyklucza uznania instalacji za dedykowaną instalację spalania biomasy, ponieważ paliwo takie pełni funkcję pomocniczą wobec zasadniczego procesu spalania. Nie zmienia to jednak wymogu, aby instalacja była oparta na spalaniu biomasy samodzielnie albo biomasy w połączeniu z paliwami wskazanymi w definicji.

Znaczenie tego pojęcia polega na wyodrębnieniu w ustawie określonej kategorii instalacji OZE. Pozwala ono oceniać instalację nie tylko przez pryzmat jej technicznej konstrukcji, ale także przez rodzaj paliw rzeczywiście wykorzystywanych w procesie spalania. W praktyce przy kwalifikowaniu instalacji istotne jest zatem ustalenie, czy spalana jest biomasa oraz czy ewentualne paliwa współspalane i paliwo pomocnicze mieszczą się w zakresie przewidzianym przez definicję. Takie rozróżnienie ma znaczenie dla stosowania przepisów ustawy, które odnoszą się do tego rodzaju instalacji.