Art. 113p ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (dalej: „Ustawa”) wprowadza mechanizmy współpracy międzynarodowej w ramach Unii Europejskiej w kontekście stosowania przepisów dotyczących ochrony konkurencji, w szczególności art. 101 i 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Przepis ten umożliwia Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: „Prezes Urzędu”) wystąpienie do innego państwa członkowskiego UE z wnioskiem o powiadomienie podmiotu o decyzjach, postanowieniach oraz innych dokumentach związanych z postępowaniem.

#### 1. Zakres zastosowania

Art. 113p ust. 1 określa, że Prezes Urzędu może wystąpić z wnioskiem do innego państwa członkowskiego UE o powiadomienie podmiotu, w stosunku do którego podjęto czynności na podstawie art. 101 lub 102 TFUE. Przepisy te dotyczą zakazu porozumień ograniczających konkurencję oraz nadużywania pozycji dominującej.

#### 2. Procedura wnioskowania

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, musi być sporządzony w języku urzędowym państwa członkowskiego realizującego wniosek lub w innym języku uzgodnionym przez Prezesa Urzędu i to państwo. Do wniosku dołącza się jednolity instrument oraz tłumaczenie dokumentu, który jest przedmiotem wniosku.

#### 3. Zarzuty do jednolitego instrumentu

Podmiot, którego dotyczy wniosek, ma prawo wniesienia zarzutów do jednolitego instrumentu. Zarzuty mogą dotyczyć niezgodności z treścią dokumentu będącego przedmiotem wniosku, w szczególności w zakresie określenia podmiotu, istotnych faktów lub okoliczności. Zarzuty wnosi się do Prezesa Urzędu w okresie realizacji wniosku przez państwo członkowskie UE.

#### 4. Postępowanie w sprawie zarzutów

Prezes Urzędu jest zobowiązany do niezwłocznego informowania państwa członkowskiego UE o wszczęciu postępowania w sprawie zarzutów. Wydaje on postanowienie o niedopuszczalności zarzutów, uznaniu zarzutów w całości lub części, bądź odmowie uznania zarzutów. Na postanowienie przysługuje zażalenie do sądu ochrony konkurencji i konsumentów w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia.

#### 5. Konsekwencje zakończenia postępowania

Po ostatecznym zakończeniu postępowania w sprawie zarzutów, Prezes Urzędu ma obowiązek wycofania wniosku, zmiany wniosku lub poinformowania państwa członkowskiego UE o zakończeniu postępowania.

### Wnioski

Art. 113p Ustawy wprowadza istotne mechanizmy współpracy międzynarodowej, które mają na celu skuteczne egzekwowanie przepisów dotyczących ochrony konkurencji w ramach UE. Przepis ten zapewnia również ochronę praw podmiotów, wobec których podejmowane są działania, poprzez możliwość wniesienia zarzutów oraz zażalenia na postanowienia Prezesa Urzędu. Wprowadzenie tych procedur jest kluczowe dla zapewnienia transparentności i praworządności w postępowaniach dotyczących ochrony konkurencji na poziomie międzynarodowym.

o ochronie konkurencji i konsumentów

Art. 52 Prawa budowlanego reguluje kwestie odpowiedzialności za realizację obowiązków wynikających z postanowień i decyzji administracyjnych dotyczących robót budowlanych. Przepis ten wprowadza hierarchię podmiotów odpowiedzialnych za wykonanie tych obowiązków oraz określa, kto ponosi związane z tym koszty.

### Komentarz:

1. **Zakres obowiązków**:
   Art. 52 wskazuje, że obowiązki wynikające z postanowień i decyzji administracyjnych dotyczących robót budowlanych nakłada się przede wszystkim na inwestora. Inwestor jest więc pierwszym podmiotem odpowiedzialnym za realizację tych obowiązków.

2. **Przeniesienie obowiązków**:
   W sytuacji, gdy roboty budowlane zostały zakończone lub wykonanie postanowienia albo decyzji przez inwestora jest niemożliwe, obowiązki te przechodzą na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego. Przepis ten uwzględnia więc sytuacje, w których inwestor nie jest już w stanie spełnić nałożonych na niego obowiązków, np. z powodu zakończenia inwestycji i przekazania obiektu do użytkowania.

3. **Koszty realizacji obowiązków**:
   Koszty związane z wykonaniem obowiązków ponosi inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego. Przepis ten jasno określa, że odpowiedzialność finansowa za realizację obowiązków spoczywa na podmiocie, na który nałożono obowiązki. W praktyce oznacza to, że jeśli obowiązki zostały przeniesione na właściciela lub zarządcę, to oni ponoszą związane z tym koszty.

4. **Hierarchia odpowiedzialności**:
   Przepis wprowadza jasną hierarchię odpowiedzialności, co ma na celu zapewnienie, że obowiązki wynikające z postanowień i decyzji administracyjnych będą zawsze realizowane. W pierwszej kolejności odpowiedzialność spoczywa na inwestorze, a w przypadku jego braku możliwości wykonania obowiązków, przechodzi ona na właściciela lub zarządcę obiektu.

5. **Praktyczne implikacje**:
   W praktyce oznacza to, że inwestorzy powinni być świadomi, że ich obowiązki nie kończą się z chwilą zakończenia robót budowlanych. Właściciele i zarządcy obiektów budowlanych powinni natomiast być przygotowani na możliwość przejęcia obowiązków inwestora, co może wiązać się z dodatkowymi kosztami.

6. **Ochrona interesów publicznych**:
   Przepis ten ma na celu ochronę interesów publicznych, zapewniając, że nałożone obowiązki będą zawsze realizowane, niezależnie od zmian podmiotowych w zakresie własności lub zarządzania obiektem budowlanym.

Podsumowując, art. 52 Prawa budowlanego wprowadza klarowne zasady dotyczące odpowiedzialności za realizację obowiązków wynikających z postanowień i decyzji administracyjnych w zakresie robót budowlanych. Przepis ten zapewnia ciągłość odpowiedzialności, co jest kluczowe dla skutecznego egzekwowania przepisów prawa budowlanego.

Decyzja postanowienia

Decyzja postanowienia w przepisach

o ochronie konkurencji i konsumentów1 przepis

Prawo budowlane1 przepis