Zbiór zaleceń dobrej praktyki rolniczej to dokument o charakterze poradnikowym, a nie źródło obowiązków. Przepis nakazuje ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa jego opracowanie, wyznacza minimalną zawartość i przesądza, że stosowanie zaleceń jest dobrowolne.

### Najważniejsze punkty
- Zbiór opracowuje minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej i po uzyskaniu opinii ministra właściwego do spraw rybołówstwa.
- Podstawą treści są wymagania, o których mowa w art. 102 ust. 1.
- Zalecenia obejmują co najmniej okresy niewłaściwe do rolniczego wykorzystania nawozu oraz nawożenie terenów o dużym nachyleniu i gruntów zamarzniętych, zalanych wodą, nasyconych wodą lub przykrytych śniegiem.
- Osobno ujęto warunki nawożenia w pobliżu cieków naturalnych, zbiorników wodnych, kanałów i rowów oraz wymagania dla miejsc przechowywania nawozów naturalnych i odcieków z materiałów roślinnych.
- Ostatni obszar to procedury rolniczego wykorzystania nawozów, w tym dawki i równomierność ich rozprowadzania, ograniczające straty substancji odżywczych do wody.
- Zbiór zamieszcza się na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra.

### W praktyce
Dobrowolność zaleceń nie oznacza, że pozostają bez znaczenia: opisują standard staranności przy nawożeniu, do którego łatwo odnieść ocenę konkretnych praktyk.

Dawki nawozów

Dawki nawozów w przepisach

Prawo wodne3 przepisy