Dawcy zarodka

„Dawcy zarodka” to określenie używane w ustawie „Leczenie niepłodności” wobec żywych osób, które przekazały komórki rozrodcze wykorzystane do utworzenia zarodka. Chodzi więc o osoby powiązane z zarodkiem przez pochodzenie materiału biologicznego, z którego ten zarodek powstał.

Aby daną osobę można było uznać za dawcę zarodka w rozumieniu tej ustawy, muszą być spełnione łącznie określone elementy:

• osoba musi żyć,
• musi być dawcą komórki lub komórek rozrodczych,
• z przekazanych komórek musi zostać utworzony zarodek.

Definicja obejmuje zatem nie każdą osobę uczestniczącą w procedurze związanej z zarodkiem, lecz tylko taką, która dostarczyła komórki rozrodcze wykorzystane do jego utworzenia. Istotny jest związek między konkretną osobą, jej dawstwem oraz powstałym zarodkiem. Samo określenie „dawcy zarodka” może być mylące, ponieważ nie oznacza osoby, która przekazała już gotowy zarodek. Odnosi się do dawców komórek rozrodczych, z których zarodek został utworzony.

Pojęcie służy uporządkowaniu terminologii stosowanej w ustawie i wskazaniu, kogo należy traktować jako dawcę w odniesieniu do określonego zarodka. Ma to znaczenie praktyczne przy ustalaniu, jakie osoby są związane z danym zarodkiem w rozumieniu przepisów o leczeniu niepłodności. Pozwala także odróżnić dawców komórek rozrodczych od samego zarodka oraz od innych osób, które mogą być zaangażowane w procedury medyczne lub organizacyjne dotyczące jego utworzenia albo dalszego postępowania z nim. Definicja akcentuje zarówno żywy status osób, jak i faktyczne wykorzystanie ich komórek do utworzenia zarodka.