Czynności lecznicze

„Czynności lecznicze” to pojęcie używane w ustawie „Ochrona zdrowia zwierząt oraz zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt” w szczególnym, ściśle określonym znaczeniu. Obejmuje ono podawanie zwierzęciu określonych substancji leczniczych, ale tylko wtedy, gdy wcześniej zostało ono zbadane przez lekarza weterynarii. Samo zastosowanie substancji nie wystarcza więc do uznania danej czynności za objętą tą definicją. Konieczne jest również spełnienie warunku uprzedniego badania oraz zastosowanie środka w jednym z celów wskazanych w ustawie.

Definicja obejmuje trzy grupy substancji: substancje o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym oraz beta-agonistycznym. Środki hormonalne i tyreostatyczne mogą być podawane w celu leczenia problemów z płodnością, przy czym mieści się w tym także przerwanie ciąży. Substancje beta-agonistyczne mogą być stosowane nie tylko w związku z problemami z płodnością. Ustawa wskazuje ponadto ich zastosowanie w leczeniu trudności z oddychaniem, choroby kości łódkowatej oraz ochwatu kopyta u koniowatych, a także w celu wywołania tokolizy, czyli zahamowania czynności skurczowej, u krów lub koniowatych.

Najważniejsze elementy pojęcia to:

• podanie substancji zwierzęciu,
• wcześniejsze zbadanie zwierzęcia przez lekarza weterynarii,
• zastosowanie substancji należącej do jednej ze wskazanych grup,
• cel odpowiadający konkretnemu przypadkowi wymienionemu w definicji.

Tak rozumiane „czynności lecznicze” nie oznaczają ogólnie każdej pomocy weterynaryjnej ani każdego leczenia zwierzęcia. Ustawa posługuje się tym określeniem do wyznaczenia zamkniętego zakresu działań związanych z użyciem określonych substancji i w określonych sytuacjach zdrowotnych lub rozrodczych. W praktyce definicja pozwala ocenić, czy podanie danego środka zwierzęciu, po wymaganym badaniu i w konkretnym celu, mieści się w kategorii czynności leczniczych przewidzianej przez tę ustawę.