Prezes Rady Ministrów oraz pozostali członkowie Rady Ministrów mają obowiązek odpowiadać na interpelacje i zapytania poselskie. Odpowiedź powinna zostać udzielona w ciągu 21 dni. Termin ten dotyczy każdego z tych dwóch rodzajów wystąpień. Przepis ustanawia także odrębny obowiązek udzielania odpowiedzi w sprawach bieżących. Prezes Rady Ministrów i pozostali członkowie Rady Ministrów mają odpowiadać w takich sprawach na każdym posiedzeniu Sejmu. Oznacza to, że odpowiedzi dotyczące spraw bieżących są związane z każdym posiedzeniem, a nie z terminem 21 dni wskazanym przy interpelacjach i zapytaniach poselskich. Obowiązek obejmuje zarówno Prezesa Rady Ministrów, jak i wszystkich pozostałych członków Rady Ministrów. Przepis nie różnicuje ich odpowiedzialności w zależności od rodzaju wystąpienia. Wprowadza dwa rozwiązania: określony czas na odpowiedź na interpelacje i zapytania poselskie oraz obowiązek odpowiadania na sprawy bieżące podczas każdego posiedzenia Sejmu.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Przepis ustanawia ograniczenie dotyczące każdego członka Rady Ministrów. Taka osoba nie może prowadzić działalności, która pozostaje sprzeczna z jej obowiązkami publicznymi. Chodzi więc o zakaz związany z wykonywaniem funkcji publicznej i obowiązkami, które z tej funkcji wynikają. Nie oznacza to zakazu prowadzenia jakiejkolwiek działalności. Z przepisu wynika, że znaczenie ma jej zgodność z obowiązkami publicznymi członka Rady Ministrów. Jeżeli działalność jest z nimi sprzeczna, jej prowadzenie jest niedopuszczalne na podstawie tego przepisu. Przepis nie wymienia konkretnych rodzajów działalności objętych zakazem. Nie definiuje również osobno pojęcia obowiązków publicznych. Dlatego jego treść wyznacza ogólną zasadę: członek Rady Ministrów powinien powstrzymać się od działalności, która koliduje z wykonywaniem jego publicznych obowiązków.

Członkowie Rady Ministrów mogą ponosić odpowiedzialność przed Trybunałem Stanu za dwa rodzaje naruszeń. Pierwszym jest naruszenie Konstytucji lub ustaw. Drugim są przestępstwa popełnione w związku z zajmowanym stanowiskiem. Oznacza to, że przepis wiąże odpowiedzialność z pełnieniem funkcji członka Rady Ministrów, jeżeli zarzucane działanie dotyczy naruszenia wskazanych przepisów albo ma związek z zajmowanym stanowiskiem i stanowi przestępstwo. O pociągnięciu członka Rady Ministrów do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu rozstrzyga Sejm w formie uchwały. Sejm może podjąć taką uchwałę wyłącznie na wniosek Prezydenta Rzeczypospolitej albo co najmniej 115 posłów. Są to dwie odrębne możliwości wystąpienia z wnioskiem. Do podjęcia uchwały potrzebna jest większość 3/5 ustawowej liczby posłów. Wymagana większość odnosi się więc do liczby posłów określonej ustawowo, a nie tylko do liczby osób obecnych podczas głosowania. Przepis wskazuje tym samym zarówno organ właściwy do podjęcia uchwały, podmioty uprawnione do złożenia wniosku, jak i wymaganą większość.

Przepis określa dwa rodzaje odpowiedzialności członków Rady Ministrów przed Sejmem. Po pierwsze, ponoszą oni solidarną odpowiedzialność za działalność całej Rady Ministrów. Oznacza to, że odpowiedzialność za działanie Rady Ministrów została przypisana wszystkim jej członkom wspólnie, a nie wyłącznie osobie, która zajmowała się konkretną sprawą. Po drugie, każdy członek Rady Ministrów ponosi również odpowiedzialność indywidualną. Dotyczy ona spraw należących do jego kompetencji, czyli zakresu jego uprawnień i zadań, a także spraw powierzonych mu przez Prezesa Rady Ministrów. W tym przypadku odpowiedzialność odnosi się do konkretnego członka i konkretnych spraw, za które odpowiadał z uwagi na swoje kompetencje albo powierzenie ich przez Prezesa Rady Ministrów. Oba rodzaje odpowiedzialności są ponoszone przed Sejmem.

Członkowie Rady Ministrów oraz inne podmioty uprawnione do przygotowywania dokumentów rządowych muszą przekazać Komisji projekty dotyczące sztucznej inteligencji. Chodzi zarówno o projekty dokumentów rządowych, jak i projekty aktów prawnych. Przekazanie następuje po to, aby Komisja mogła je zaopiniować, czyli przedstawić swoje stanowisko. Obowiązek obejmuje każdy podmiot właściwy do przygotowania takiego projektu.

o systemach sztucznej inteligencji

Przepis wskazuje, kto rozstrzyga spory dotyczące organów administracji rządowej na szczeblu województwa i centralnym. Jeżeli konflikt powstanie między wojewodami albo między wojewodą a członkiem Rady Ministrów lub centralnym organem administracji rządowej, rozstrzygnięcie w tej sprawie podejmuje Prezes Rady Ministrów. Oznacza to, że ten organ jest właściwy do zakończenia każdego z wymienionych rodzajów sporów.

Członek rady ministrów

Członek rady ministrów w przepisach

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej4 przepisy

o systemach sztucznej inteligencji1 przepis

o wojewodzie i administracji rządowej w województwie1 przepis