Członek otwartego funduszu emerytalnego

„Członek otwartego funduszu emerytalnego” to, w rozumieniu ustawy „Emerytury kapitałowe”, osoba fizyczna powiązana z otwartym funduszem emerytalnym albo z subkontem prowadzonym w systemie ubezpieczeń społecznych. Definicja obejmuje kilka sytuacji, które mogą wynikać z różnego sposobu gromadzenia lub ewidencjonowania środków.

Za taką osobę uznaje się przede wszystkim osobę, która uzyskała członkostwo w otwartym funduszu emerytalnym zgodnie z przepisami ustawy regulującej organizację i funkcjonowanie tych funduszy. Członkostwo jest więc związane z formalnym przystąpieniem do funduszu na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

Zakres pojęcia obejmuje również osobę, której środki są ewidencjonowane na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Oznacza to, że dla uznania danej osoby za członka otwartego funduszu emerytalnego znaczenie może mieć nie tylko aktualne członkostwo w funduszu, lecz także sposób ujmowania jej środków na subkoncie.

Definicja uwzględnia ponadto osobę, której środki zgromadzone wcześniej na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym zostały przekazane z tego funduszu na wskazane subkonto. Taka osoba pozostaje objęta zakresem tego pojęcia także wtedy, gdy środki nie znajdują się już na rachunku w funduszu, lecz zostały zaewidencjonowane na subkoncie.

W praktyce definicja porządkuje krąg osób, do których odnoszą się przepisy ustawy „Emerytury kapitałowe”. Łączy ona status wynikający z członkostwa w otwartym funduszu emerytalnym ze statusem związanym z ewidencjonowaniem lub przeniesieniem środków na subkonto. Dzięki temu pojęcie obejmuje zarówno osoby związane z funduszem bezpośrednio, jak i osoby, których środki są obecnie ujmowane w przewidzianej prawem formie na subkoncie.