Art. 317 Kodeksu karnego (KK) jest przepisem, który reguluje stosowanie przepisów Kodeksu karnego wobec żołnierzy oraz pracowników wojska, a także innych osób w określonych przypadkach. Przepis ten pełni kluczową rolę w zapewnieniu spójności i jednolitości stosowania prawa karnego w kontekście wojskowym. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do tego artykułu.

### 1. Stosowanie przepisów części ogólnej i szczególnej Kodeksu karnego wobec żołnierzy

Pierwsze zdanie art. 317 KK stanowi, że przepisy części ogólnej i szczególnej Kodeksu karnego stosuje się do żołnierzy, chyba że część wojskowa zawiera przepisy odmienne. Oznacza to, że żołnierze podlegają ogólnym przepisom prawa karnego, chyba że przepisy wojskowe przewidują inne regulacje.

#### Przykład:
Jeżeli żołnierz popełni przestępstwo, które nie jest specyficznie uregulowane w części wojskowej Kodeksu karnego, zastosowanie będą miały przepisy ogólne i szczególne Kodeksu karnego. Natomiast, jeśli przestępstwo jest uregulowane w części wojskowej, to te przepisy mają pierwszeństwo.

### 2. Stosowanie przepisów art. 356-363 oraz przepisów ogólnych dotyczących żołnierzy do pracowników wojska

Drugie zdanie art. 317 KK rozszerza stosowanie przepisów art. 356-363 oraz przepisów ogólnych dotyczących żołnierzy na pracowników wojska. Przepisy te dotyczą m.in. przestępstw przeciwko obowiązkom służbowym oraz przestępstw przeciwko porządkowi wojskowemu.

#### Przykład:
Jeżeli pracownik wojska popełni przestępstwo określone w art. 356-363 KK, to przepisy te będą miały zastosowanie wobec niego w taki sam sposób, jak wobec żołnierzy. Dodatkowo, przepisy ogólne dotyczące żołnierzy, takie jak odpowiedzialność za nieprzestrzeganie rozkazów, będą stosowane odpowiednio do pracowników wojska.

### 3. Stosowanie przepisów części wojskowej do innych osób

Ostatnie zdanie art. 317 KK przewiduje możliwość stosowania przepisów części wojskowej także do innych osób, jeżeli ustawa tak stanowi. Oznacza to, że w pewnych sytuacjach przepisy wojskowe mogą być stosowane do osób, które nie są żołnierzami ani pracownikami wojska, jeśli przewiduje to ustawa.

#### Przykład:
Ustawa może przewidywać, że w określonych sytuacjach, np. w czasie stanu wojennego, przepisy wojskowe będą stosowane także do cywilów, którzy współpracują z wojskiem lub przebywają na terenach objętych działaniami wojskowymi.

### Podsumowanie

Art. 317 Kodeksu karnego jest kluczowym przepisem, który zapewnia spójność stosowania prawa karnego w kontekście wojskowym. Przepis ten określa, że żołnierze podlegają ogólnym przepisom Kodeksu karnego, chyba że przepisy wojskowe stanowią inaczej. Ponadto, rozszerza stosowanie przepisów dotyczących żołnierzy na pracowników wojska oraz przewiduje możliwość stosowania przepisów wojskowych do innych osób w określonych przypadkach. Dzięki temu przepisowi, prawo karne może być skutecznie stosowane w specyficznych warunkach wojskowych, zapewniając odpowiednią ochronę porządku prawnego.

Kodeks karny

Art. 20 Kodeksu karnego skarbowego (KKS) stanowi kluczowy przepis regulujący stosowanie przepisów Kodeksu karnego (KK) do przestępstw skarbowych. Przepis ten wprowadza zasadę, że do przestępstw skarbowych nie mają zastosowania przepisy części ogólnej oraz rozdziału XXXVIII Kodeksu karnego, z pewnymi wyjątkami określonymi w § 2.

#### § 1. Wyłączenie stosowania przepisów części ogólnej i rozdziału XXXVIII Kodeksu karnego

Zasadniczo, przepisy części ogólnej Kodeksu karnego oraz przepisy rozdziału XXXVIII (dotyczącego przestępstw przeciwko obrotowi gospodarczemu) nie mają zastosowania do przestępstw skarbowych. Wyłączenie to ma na celu zapewnienie odrębności regulacji dotyczących przestępstw skarbowych, które są specyficzne i wymagają szczególnego podejścia.

#### § 2. Wyjątki od wyłączenia

Jednakże, art. 20 § 2 KKS wprowadza szereg wyjątków, wskazując konkretne przepisy części ogólnej Kodeksu karnego, które mają odpowiednie zastosowanie do przestępstw skarbowych. Wyjątki te obejmują m.in.:

- **Art. 18 § 2 i 3 KK** - dotyczące form współudziału w przestępstwie.
- **Art. 19 KK** - dotyczący usiłowania.
- **Art. 20-24 KK** - dotyczące odpowiedzialności za przestępstwa popełnione przez osoby prawne i jednostki organizacyjne.
- **Art. 27 § 1 KK** - dotyczący eksperymentu, z zastrzeżeniem, że w przypadku przestępstw skarbowych dopuszczalny jest tylko eksperyment ekonomiczny lub techniczny.
- **Art. 40 § 1, art. 41, art. 43 § 2, art. 43c KK** - dotyczące środków karnych.
- **Art. 57, art. 58 § 1 i 2a, art. 60 § 1 i 2 KK** - dotyczące nadzwyczajnego złagodzenia kary.
- **Art. 62-63 KK** - dotyczące warunkowego zawieszenia wykonania kary.
- **Art. 66 § 1, art. 67-70 KK** - dotyczące warunkowego umorzenia postępowania.
- **Art. 72-77 KK** - dotyczące obowiązków i zakazów związanych z warunkowym umorzeniem postępowania.
- **Art. 78 § 1 i 3, art. 80 § 1 i 3 KK** - dotyczące przedawnienia karalności.
- **Art. 81-83 KK** - dotyczące zatarcia skazania.
- **Art. 85-89a KK** - dotyczące kar łącznych.
- **Art. 90, art. 93b-93g KK** - dotyczące środków zabezpieczających.
- **Art. 103 § 1, art. 106-108, art. 114-114a KK** - dotyczące przedawnienia wykonania kary i środków karnych.

#### Przepisy dotyczące żołnierzy

Dodatkowo, art. 20 KKS wskazuje, że do żołnierzy, którzy dopuścili się przestępstwa skarbowego, stosuje się odpowiednio także przepisy art. 318, 321, 322 § 1 i 3, 323, 324 § 1, 326-333, 335 oraz 336 Kodeksu karnego. Przepisy te dotyczą specyficznych kwestii związanych z odpowiedzialnością karną żołnierzy.

#### Odstąpienie od wymierzenia kary

W przypadku określonym w art. 21 § 3 Kodeksu karnego, sąd może także odstąpić od wymierzenia kary lub środka karnego wymienionego w art. 22 § 2 pkt 2, 3, 5 i 6 KKS, chyba że przepadek dotyczy przedmiotów określonych w art. 29 pkt 4 KKS.

#### Dobrowolność

Wymieniona w art. 23 Kodeksu karnego przesłanka „dobrowolności” nie ma zastosowania do przestępstw skarbowych. Oznacza to, że w kontekście przestępstw skarbowych nie można powoływać się na dobrowolne odstąpienie od popełnienia przestępstwa jako okoliczność łagodzącą.

#### Eksperyment

W przypadku określonym w art. 27 § 1 Kodeksu karnego, dopuszczalny eksperyment dotyczy tylko eksperymentu ekonomicznego lub technicznego. Oznacza to, że inne formy eksperymentów nie są dopuszczalne w kontekście przestępstw skarbowych.

#### Przepisy dotyczące osób wymienionych w art. 53 § 36 KKS

Przepisy części ogólnej Kodeksu karnego, wymienione w § 2 oraz w art. 21 § 3, art. 26 § 4, art. 40 § 1 i art. 45, stosuje się odpowiednio także do osób wymienionych w art. 53 § 36 KKS, które dopuściły się przestępstwa skarbowego, chyba że część wojskowa Kodeksu karnego zawiera odmienne przepisy ogólne.

### Podsumowanie

Art. 20 Kodeksu karnego skarbowego wprowadza istotne wyłączenia i wyjątki dotyczące stosowania przepisów Kodeksu karnego do przestępstw skarbowych. Przepis ten zapewnia, że specyfika przestępstw skarbowych jest odpowiednio uwzględniona, jednocześnie umożliwiając stosowanie niektórych przepisów części ogólnej Kodeksu karnego w odpowiednich przypadkach.

Część wojskowa

Część wojskowa w przepisach

Kodeks karny2 przepisy

Kodeks karny skarbowy1 przepis