Art. 398^11 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje procedurę rozpoznawania skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy. Przepis ten wprowadza zasadę, że skarga kasacyjna jest rozpoznawana na posiedzeniu niejawnym, chyba że zachodzą określone w nim wyjątki.

1. **Posiedzenie niejawne jako zasada**:
   - Zasadą jest, że Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym. Taki tryb postępowania ma na celu przyspieszenie procedury oraz odciążenie Sądu Najwyższego od konieczności organizowania rozpraw w każdej sprawie kasacyjnej.

2. **Wyjątki od zasady**:
   - **Istotne zagadnienie prawne**: Jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, a skarżący złożył w skardze kasacyjnej wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie, Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę na rozprawie. Istotne zagadnienie prawne to takie, które ma znaczenie dla wykładni prawa i może mieć wpływ na inne sprawy sądowe.
   - **Inne względy**: Sąd Najwyższy może również zdecydować o rozpoznaniu skargi kasacyjnej na rozprawie, jeżeli przemawiają za tym inne względy. Mogą to być np. szczególne okoliczności sprawy, które wymagają publicznego rozpoznania.

3. **Przebieg rozprawy**:
   - **Rola sędziego sprawozdawcy**: Na rozprawie sędzia sprawozdawca przedstawia zwięźle stan sprawy, ze szczególnym uwzględnieniem podstaw i wniosków kasacyjnych. Jest to kluczowy moment, w którym sędzia sprawozdawca syntetyzuje najważniejsze aspekty sprawy dla pozostałych członków składu orzekającego.
   - **Udzielanie głosu stronom**: Przewodniczący rozprawy udziela głosu stronom, jednak może ograniczyć czas ich wystąpień, stosownie do wagi i zawiłości sprawy. Takie ograniczenie ma na celu zapewnienie sprawności postępowania oraz skoncentrowanie się na najważniejszych kwestiach.
   - **Rola Prokuratora Generalnego**: Jeżeli w rozprawie bierze udział Prokurator Generalny lub upoważniony przez niego prokurator, przewodniczący udziela mu głosu po wysłuchaniu stron. Prokurator Generalny może wnieść istotny wkład w sprawę, zwłaszcza w kontekście interesu publicznego.

Podsumowując, art. 398^11 k.p.c. wprowadza elastyczność w procedurze rozpoznawania skarg kasacyjnych przez Sąd Najwyższy, umożliwiając zarówno posiedzenia niejawne, jak i rozprawy w zależności od specyfiki sprawy. Przepis ten ma na celu zapewnienie efektywności postępowania kasacyjnego, jednocześnie umożliwiając pełne rozpoznanie spraw o szczególnym znaczeniu prawnym.

Kodeks postępowania cywilnego

Art. 101e Prawa ochrony środowiska (dalej: „art. 101e”) wprowadza obowiązek zgłaszania historycznego zanieczyszczenia powierzchni ziemi przez władającego powierzchnią ziemi oraz możliwość zgłaszania potencjalnego historycznego zanieczyszczenia przez każdą osobę, która takie zanieczyszczenie stwierdziła. Przepis ten ma na celu zapewnienie skutecznego monitorowania i zarządzania zanieczyszczeniami środowiska, które mogą mieć długotrwały wpływ na zdrowie publiczne i ekosystemy.

1. **Obowiązek zgłoszenia przez władającego powierzchnią ziemi (ust. 1-2)**:
   - Władający powierzchnią ziemi, który stwierdził historyczne zanieczyszczenie, jest zobowiązany do niezwłocznego zgłoszenia tego faktu regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska.
   - Zgłoszenie powinno zawierać:
     - Dane identyfikacyjne zgłaszającego (imię i nazwisko albo nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby).
     - Adres i numer działki ewidencyjnej, na której stwierdzono zanieczyszczenie.
     - Informacje na temat czasu wystąpienia zanieczyszczenia oraz, w miarę możliwości, dokumenty potwierdzające, że zgłoszenie dotyczy historycznego zanieczyszczenia.
     - Dokumentację potwierdzającą wystąpienie zanieczyszczenia, w tym nazwy substancji powodujących ryzyko oraz wyniki badań zanieczyszczenia gleby i ziemi wykonanych przez akredytowane laboratorium.

2. **Możliwość zgłoszenia przez każdą osobę (ust. 3-4)**:
   - Każda osoba, która stwierdziła potencjalne historyczne zanieczyszczenie powierzchni ziemi, może zgłosić ten fakt staroście.
   - Zgłoszenie powinno zawierać:
     - Wskazanie miejsca zanieczyszczenia (adres lub numer działki ewidencyjnej).
     - Opis sytuacji wskazującej na występowanie potencjalnego historycznego zanieczyszczenia oraz dokumentację uprawdopodobniającą jego wystąpienie, w tym, w miarę możliwości, nazwy substancji powodujących ryzyko oraz wyniki badań zanieczyszczenia gleby i ziemi wykonanych przez akredytowane laboratorium.

3. **Forma zgłoszenia (ust. 5)**:
   - Zgłoszenia mogą być składane w postaci elektronicznej, do których należy dołączyć zeskanowane dokumenty lub dokumentację wymaganą odpowiednio w ust. 2 pkt 3 i 4 oraz w ust. 4 pkt 3 i 4.

**Analiza i wnioski**:
- **Obowiązek zgłoszenia**: Przepis nakłada na władającego powierzchnią ziemi obowiązek zgłoszenia historycznego zanieczyszczenia, co jest kluczowe dla skutecznego zarządzania i remediacji zanieczyszczeń. Brak zgłoszenia może prowadzić do odpowiedzialności administracyjnej lub karnej.
- **Możliwość zgłoszenia przez osoby trzecie**: Umożliwienie każdej osobie zgłoszenia potencjalnego zanieczyszczenia zwiększa szanse na wykrycie i zaradzenie problemom środowiskowym, które mogłyby zostać przeoczone przez władających powierzchnią ziemi.
- **Dokumentacja i badania**: Wymóg dostarczenia szczegółowej dokumentacji i wyników badań zanieczyszczenia zapewnia, że zgłoszenia są oparte na solidnych dowodach, co ułatwia organom ochrony środowiska podejmowanie odpowiednich działań.
- **Forma elektroniczna**: Możliwość składania zgłoszeń w formie elektronicznej jest zgodna z trendem cyfryzacji administracji publicznej i ułatwia proces zgłaszania.

Podsumowując, art. 101e Prawa ochrony środowiska wprowadza istotne mechanizmy mające na celu identyfikację i zarządzanie historycznymi zanieczyszczeniami powierzchni ziemi, co jest kluczowe dla ochrony środowiska i zdrowia publicznego.

Czas wystąpienia

Czas wystąpienia w przepisach

Kodeks postępowania cywilnego1 przepis

Prawo ochrony środowiska1 przepis