Cykl życia kopalnego odpowiednika biokomponentu

„Cykl życia kopalnego odpowiednika biokomponentu” to pojęcie używane w ustawie o biokomponentach i biopaliwach ciekłych do opisania całej drogi, jaką przechodzi kopalny odpowiednik danego biokomponentu, zanim zostanie zużyty w transporcie. Nie chodzi więc wyłącznie o sam moment wykorzystania paliwa ani o etap jego pozyskania, lecz o ciąg powiązanych czynności i procesów prowadzących od pozyskania surowca do końcowego zastosowania.

W zakres tego cyklu wchodzą etapy niezbędne do wytworzenia danego odpowiednika. Ustawa wskazuje w szczególności na:

• wydobycie, czyli pozyskanie surowca kopalnego,
• wytwarzanie, obejmujące przygotowanie odpowiednika do użycia,
• magazynowanie,
• transport,
• dystrybucję,
• zużycie w transporcie, które stanowi końcowy etap całego okresu.

Wyliczenie tych etapów ma charakter przykładowy, na co wskazuje określenie „w szczególności”. Najważniejsze jest to, aby uwzględnić wszystkie czynności konieczne do wytworzenia i dostarczenia konkretnego kopalnego odpowiednika biokomponentu aż do jego wykorzystania w transporcie. Cykl życia obejmuje zatem zarówno działania związane z pozyskaniem i przetworzeniem surowca, jak i czynności logistyczne oraz końcowe użycie produktu.

Pojęcie porządkuje sposób postrzegania kopalnego odpowiednika jako całościowego procesu, a nie wyłącznie jako gotowego paliwa. Ma znaczenie praktyczne przy określaniu, jakie etapy należy brać pod uwagę w ramach regulacji dotyczących biokomponentów i biopaliw ciekłych. Pozwala także wskazać pełny zakres procesu, który może być uwzględniany przy analizie danego odpowiednika i jego wykorzystania w transporcie. Dzięki temu ocena nie ogranicza się do pojedynczego etapu, lecz obejmuje cały okres od wydobycia do zużycia. Terminu należy używać w odniesieniu do konkretnego kopalnego odpowiednika biokomponentu, ponieważ poszczególne etapy cyklu wynikają z jego sposobu wytworzenia, przechowywania, dostarczenia i zastosowania.