CSO

CSO to skrótowe oznaczenie osoby pełniącej funkcję oficera ochrony armatora. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Ochrona żeglugi i portów morskich” i odnosi się do określonej funkcji związanej z ochroną działalności armatora, czyli podmiotu zajmującego się eksploatacją statków lub organizacją przewozów morskich.

Najważniejszym elementem tego hasła jest status oficera ochrony oraz jego powiązanie z armatorem. CSO nie oznacza więc ogólnie każdej osoby zajmującej się bezpieczeństwem na statku albo w porcie, lecz osobę przypisaną do struktury armatora i pełniącą u niego funkcję ochronną. Sama definicja nie wskazuje szczegółowego zakresu obowiązków, sposobu wyznaczenia takiej osoby ani wymagań, które musi ona spełniać. Określa przede wszystkim, kogo obejmuje stosowany w ustawie skrót.

W praktyce CSO jest nazwą funkcji używaną do jednoznacznego wskazania osoby odpowiedzialnej za sprawy ochrony po stronie armatora. Dzięki temu przepisy dotyczące ochrony żeglugi i portów morskich mogą posługiwać się krótkim, stałym oznaczeniem zamiast każdorazowo powtarzać pełne określenie stanowiska. Ma to znaczenie organizacyjne i porządkujące, ponieważ pozwala odróżnić rolę oficera ochrony armatora od innych funkcji związanych z ochroną statku, portu lub innych uczestników żeglugi.

Znaczenie pojęcia można ująć w kilku punktach:

• wskazuje konkretną funkcję w strukturze armatora,
• odnosi się do ochrony w obszarze żeglugi i portów morskich,
• stanowi ustawowe oznaczenie osoby, do której mogą odnosić się dalsze regulacje,
• porządkuje terminologię stosowaną w przepisach dotyczących ochrony.

Jeżeli w innych przepisach tej ustawy pojawia się skrót CSO, należy rozumieć go jako odwołanie do oficera ochrony armatora, a nie do odrębnego podmiotu, organu lub rodzaju statku. Zakres konkretnych czynności tej osoby może wynikać z przepisów, w których funkcja ta została wskazana, natomiast samo hasło wyjaśnia jej podstawowe umiejscowienie i charakter.