Ciepło odpadowe i chłód odpadowy

Ciepło odpadowe i chłód odpadowy to energia cieplna albo chłodnicza powstająca ubocznie podczas działalności przemysłowej, wytwarzania energii lub świadczenia usług. Nie są one głównym celem działania danej instalacji lub działalności, lecz pojawiają się jako rezultat zachodzących w niej procesów. Istotne jest również to, że ich powstania nie można uniknąć przy prowadzeniu tych procesów.

W rozumieniu ustawy „Prawo energetyczne” samo wytworzenie nadmiarowego ciepła lub chłodu nie wystarcza jednak do uznania go za odpadowe. Musi istnieć możliwość wykorzystania go za pośrednictwem systemu ciepłowniczego albo chłodniczego. Bez takiego dostępu energia pozostałaby niewykorzystana i rozproszyłaby się w powietrzu lub w wodzie. Definicja obejmuje także sytuacje związane z kogeneracją, czyli jednoczesnym wytwarzaniem energii elektrycznej i ciepła, gdy kogeneracja jest wykorzystywana albo gdy jej zastosowanie nie jest możliwe.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• uboczny charakter powstającego ciepła lub chłodu,
• ich nieuniknione wytwarzanie w instalacji przemysłowej, instalacji wytwarzającej energię albo w sektorze usług,
• możliwość zagospodarowania za pomocą systemu ciepłowniczego lub chłodniczego,
• ryzyko utraty energii wskutek jej rozproszenia, gdy nie zostanie odebrana,
• uwzględnienie warunków dotyczących wykorzystania lub braku możliwości wykorzystania kogeneracji.

W praktyce pojęcie wskazuje energię, którą można przejąć z procesu i skierować do dalszego wykorzystania, zamiast ją bezproduktywnie oddawać do otoczenia. Ma to znaczenie przy ocenie, czy określone ciepło lub chłód może zostać włączone do obrotu lub przekazane do odpowiedniego systemu. Definicja porządkuje więc sytuacje, w których produkt uboczny działalności przemysłowej, energetycznej albo usługowej może stać się użytecznym zasobem.