Ciepło

Ciepło w rozumieniu ustawy „Prawo energetyczne” to energia o charakterze cieplnym, która znajduje się w określonym nośniku. Definicja wskazuje przede wszystkim na trzy możliwe postacie jej występowania: w gorącej wodzie, w parze albo w innych nośnikach. Oznacza to, że istotą pojęcia nie jest sam materiał lub substancja, lecz energia cieplna przekazywana za ich pośrednictwem.

Elementem tego pojęcia jest więc zarówno cieplny charakter energii, jak i jej powiązanie z nośnikiem. Gorąca woda lub para są wyraźnie wymienionymi przykładami, natomiast sformułowanie „inne nośniki” pozwala objąć także inne sposoby przenoszenia energii cieplnej, bez ograniczania definicji do jednej technologii. Definicja nie uzależnia uznania danej energii za ciepło od jej źródła, sposobu wytworzenia ani celu wykorzystania.

W ustawie pojęcie to służy określeniu, czego dotyczą przepisy odnoszące się do energii cieplnej. Ułatwia odróżnienie ciepła od innych rodzajów energii oraz wskazuje, że przedmiotem regulacji może być energia przenoszona w różnych ośrodkach. Ma to znaczenie praktyczne przy opisywaniu procesów związanych z wytwarzaniem, przekazywaniem lub wykorzystywaniem ciepła, ponieważ pozwala ustalić, czy dana energia mieści się w zakresie tego ustawowego pojęcia. Ważne jest przy tym, że definicja ma charakter funkcjonalny, koncentruje się na energii cieplnej i sposobie jej przenoszenia, a nie na potocznym rozumieniu samego odczucia ciepła.