Ciągłość opieki onkologicznej

Ciągłość opieki onkologicznej oznacza w ustawie o Krajowej Sieci Onkologicznej takie prowadzenie leczenia, aby świadczenia zdrowotne udzielane pacjentowi w związku z chorobą nowotworową tworzyły skoordynowany proces, a nie zbiór niezależnych i niepowiązanych działań. Istotą tego pojęcia jest zachowanie ciągłości postępowania na kolejnych etapach opieki onkologicznej oraz zapewnienie dalszego leczenia w podstawowej opiece zdrowotnej.

Pojęcie obejmuje dwa powiązane elementy:

• koordynowane udzielanie świadczeń w ramach opieki onkologicznej,
• kontynuowanie leczenia w ramach podstawowej opieki zdrowotnej, rozumianej zgodnie z przepisami regulującymi ten rodzaj opieki.

Koordynacja oznacza, że świadczenia powinny być traktowane jako części jednego procesu opieki. Chodzi więc nie tylko o samo udzielanie pomocy medycznej, lecz także o zachowanie następstwa i powiązania między poszczególnymi świadczeniami. Drugi element definicji podkreśla, że opieka nad pacjentem nie kończy się na świadczeniach udzielanych w ramach opieki onkologicznej. Może być dalej prowadzona również w podstawowej opiece zdrowotnej.

W ustawie pojęcie to służy opisaniu modelu opieki, w którym leczenie onkologiczne oraz późniejsze działania w podstawowej opiece zdrowotnej stanowią ciąg dalszy tego samego procesu. Ma ono znaczenie praktyczne przy określaniu, czy opieka nad pacjentem jest zorganizowana w sposób zapewniający jej ciągłość, a także przy rozumieniu roli podstawowej opieki zdrowotnej w dalszym leczeniu osoby objętej opieką onkologiczną. Nie chodzi zatem wyłącznie o dostęp do pojedynczych świadczeń, lecz o ich skoordynowane połączenie i kontynuację opieki w odpowiednim zakresie.