Ciągłość opieki kardiologicznej

Ciągłość opieki kardiologicznej to sposób organizacji leczenia, w którym świadczenia związane z opieką kardiologiczną tworzą skoordynowany proces, a po zakończeniu lub określonym etapie tej opieki leczenie jest kontynuowane w podstawowej opiece zdrowotnej. Pojęcie zostało zdefiniowane w ustawie „o Krajowej Sieci Kardiologicznej”.

Istotą tej ciągłości jest połączenie dwóch elementów:

• skoordynowanego udzielania świadczeń w ramach opieki kardiologicznej,
• dalszego leczenia w ramach podstawowej opieki zdrowotnej, rozumianej zgodnie z przepisami dotyczącymi podstawowej opieki zdrowotnej.

Nie chodzi więc wyłącznie o pojedynczą konsultację, badanie lub inne świadczenie kardiologiczne. Ważne jest, aby opieka była postrzegana jako proces, którego kolejne etapy pozostają ze sobą powiązane, a leczenie mogło być dalej prowadzone także poza opieką kardiologiczną, w podstawowej opiece zdrowotnej. Definicja wskazuje tym samym na ciągłość postępowania, a nie na świadczenia udzielane w całkowitym oderwaniu od siebie.

W praktyce pojęcie opisuje model, w którym opieka kardiologiczna i podstawowa opieka zdrowotna stanowią kolejne, uzupełniające się części leczenia. Jego znaczenie polega na zaakcentowaniu współdziałania różnych poziomów opieki oraz zachowania dalszego leczenia po zakończeniu określonego etapu świadczeń kardiologicznych. Dzięki temu ciągłość opieki kardiologicznej jest pojęciem obejmującym zarówno organizację świadczeń kardiologicznych, jak i ich powiązanie z leczeniem prowadzonym w ramach podstawowej opieki zdrowotnej. W ustawie służy ono opisaniu takiego modelu opieki, w którym leczenie nie kończy się na jednym etapie, lecz jest kontynuowane w ramach właściwego poziomu opieki.