Chłód

„Chłód” w rozumieniu ustawy o odnawialnych źródłach energii oznacza określoną postać energii cieplnej, związaną z obniżaniem temperatury. Nie chodzi więc wyłącznie o odczuwalny zimny stan powietrza ani o samą niską temperaturę, lecz o energię zawartą w medium, które może odbierać ciepło z określonego obiektu.

Definicja obejmuje dwa podstawowe elementy. Po pierwsze, musi występować energia cieplna znajdująca się w wodzie lodowej albo w innym nośniku. Po drugie, taki nośnik musi powodować obniżenie temperatury danego obiektu. Obiektem może być przestrzeń, urządzenie, instalacja lub inny przedmiot, którego temperatura jest zmniejszana. Istotne jest zatem nie tylko to, czym jest nośnik, ale także jego działanie, czyli odbieranie ciepła i prowadzenie do schłodzenia konkretnego obiektu.

Woda lodowa jest wskazana jako podstawowy przykład nośnika chłodu. Sformułowanie obejmujące także inne nośniki sprawia, że pojęcie nie jest ograniczone do jednego rozwiązania technicznego. O zakwalifikowaniu danego zjawiska jako chłodu decyduje jego funkcja i efekt, a nie wyłącznie nazwa substancji lub zastosowanego urządzenia.

W ustawie pojęcie to służy uporządkowaniu terminologii dotyczącej energii wykorzystywanej do chłodzenia. Pozwala wskazać, że przedmiotem regulacji może być nie tylko energia służąca ogrzewaniu, lecz także energia cieplna wykorzystywana w procesie obniżania temperatury. Ma to znaczenie przy opisywaniu instalacji, procesów i nośników energii, w których chłodzenie jest uzyskiwane przez przepływ lub wykorzystanie odpowiedniego medium.

Praktycznie „chłód” można rozumieć jako zdolność określonego nośnika do odebrania ciepła z obiektu i doprowadzenia do jego schłodzenia. Pojęcie nie oznacza samego urządzenia chłodniczego, lecz energię związaną z jego działaniem. Dzięki takiemu ujęciu można odróżnić źródło lub techniczne narzędzie chłodzenia od energii cieplnej zawartej w nośniku, która wywołuje obniżenie temperatury.