Przepis oznacza, że statek o polskiej przynależności nie może być wykorzystywany do żeglugi, jeśli nie ma odpowiedniego certyfikatu. Dokument ten ma potwierdzać istnienie ubezpieczenia odpowiedzialności za roszczenia morskie. Sam fakt posiadania statku nie wystarcza więc do rozpoczęcia lub kontynuowania żeglugi. Brak certyfikatu oznacza, że jednostka nie spełnia wskazanego w przepisie warunku korzystania z niej w żegludze.

Kodeks morski

Przepis wymaga, aby na statku znajdowały się dwa wskazane dokumenty: certyfikat potwierdzający ubezpieczenie odpowiedzialności za szkody na osobie lub w mieniu pasażera oraz świadectwo. Oznacza to, że dokumenty te powinny być przechowywane na pokładzie, a nie wyłącznie poza statkiem. Obowiązek ten nie jest jednak bezwzględny, ponieważ przepis przewiduje zastrzeżenie wynikające z regulacji wskazanej w jego treści.

Przepis określa, kiedy można poświadczyć certyfikat dotyczący ubezpieczenia odpowiedzialności za szkody na osobie lub w mieniu pasażera. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy wraz z certyfikatem przedstawiono dokument potwierdzający ubezpieczenie albo inne zabezpieczenie finansowe. Dokument ten musi spełniać wymagania wskazane w art. 3 rozporządzenia nr 392/2009. Sam certyfikat nie wystarcza do poświadczenia.

Certyfikat ubezpieczenia

Certyfikat ubezpieczenia w przepisach

Kodeks morski3 przepisy