Certyfikat do uwierzytelniania systemu

Certyfikat do uwierzytelniania systemu to elektroniczne poświadczenie wydawane przez system wskazany w art. 7 ust. 1 ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia. Jego istotą jest potwierdzenie, że określony system teleinformatyczny może zostać rozpoznany i zweryfikowany w środowisku systemów wykorzystywanych w ochronie zdrowia.

Certyfikat ma dwa podstawowe zastosowania. Po pierwsze, służy do uwierzytelniania systemu usługodawcy, czyli sprawdzania jego wiarygodności podczas korzystania z Systemu Informacji Medycznej, Platformy Usług Inteligentnych oraz dziedzinowych systemów teleinformatycznych. Po drugie, umożliwia wzajemne uwierzytelnianie systemów teleinformatycznych usługodawców albo innych podmiotów, które przetwarzają jednostkowe dane medyczne. Oznacza to, że systemy mogą potwierdzać swoją tożsamość także względem siebie, a nie tylko wobec centralnego lub dziedzinowego systemu.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• elektroniczna forma poświadczenia,
• wydanie przez system określony w art. 7 ust. 1,
• wykorzystanie do uwierzytelniania systemu usługodawcy w określonych systemach teleinformatycznych,
• wykorzystanie do wzajemnego uwierzytelniania systemów przetwarzających jednostkowe dane medyczne.

W praktyce certyfikat działa jako techniczny sposób potwierdzania, z jakim systemem ma do czynienia inny system przed rozpoczęciem komunikacji lub wymiany danych. Nie jest to poświadczenie przeznaczone przede wszystkim do identyfikowania osoby, lecz do uwierzytelniania systemu teleinformatycznego. Dzięki temu systemy uczestniczące w obiegu informacji medycznych mogą rozpoznać uprawnionego uczestnika komunikacji i odróżnić go od systemu, którego tożsamość nie została potwierdzona. Pojęcie ma znaczenie dla organizacji bezpiecznej wymiany informacji w SIM, Platformie Usług Inteligentnych i dziedzinowych systemach teleinformatycznych, a także dla współdziałania podmiotów przetwarzających jednostkowe dane medyczne.