Centralny zasób geodezyjny i kartograficzny

Centralny zasób geodezyjny i kartograficzny to wyodrębniona na poziomie centralnym część państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Pojęcie wskazuje więc zarówno na przynależność określonych materiałów i informacji do zasobu państwowego, jak i na ich centralny charakter. Nie chodzi o cały państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, lecz o jego część wyróżnioną ze względu na sposób organizacji i właściwość organu, który odpowiada za jej prowadzenie.

Zgodnie z ustawą „Prawo geodezyjne i kartograficzne” prowadzenie tego zasobu należy do Głównego Geodety Kraju. Oznacza to, że ten organ jest ustawowo wskazany jako podmiot odpowiedzialny za organizowanie, utrzymywanie i obsługę centralnej części zasobu w zakresie powierzonym mu przez ustawę. Definicja nie opisuje szczegółowo, jakie konkretne materiały, dane lub opracowania wchodzą w jej skład. Przesądza natomiast, że tworzą one element państwowego systemu informacji związanych z geodezją i kartografią oraz że pozostają w gestii centralnego organu administracji geodezyjnej i kartograficznej.

Znaczenie tego hasła polega przede wszystkim na rozróżnieniu centralnego poziomu zasobu od jego pozostałych części. Ułatwia to ustalenie, kto odpowiada za dane i materiały należące do tej części oraz gdzie należy szukać właściwego podmiotu zajmującego się ich prowadzeniem. W praktyce ma to znaczenie dla obiegu, porządkowania i wykorzystywania państwowych danych geodezyjnych i kartograficznych, a także dla podziału zadań między organy działające na różnych poziomach administracji.

Jest to zatem pojęcie organizacyjne i kompetencyjne. Nie oznacza pojedynczego dokumentu ani jednej konkretnej bazy danych, lecz określoną część państwowego zasobu, nad którą pieczę powierzono Głównemu Geodecie Kraju. Definicja ustawowa pozwala dzięki temu jednoznacznie określić miejsce tego zasobu w systemie geodezji i kartografii oraz organ właściwy do jego prowadzenia.