Cena emisyjna to cena, po której akcje lub inne papiery wartościowe są oferowane przy ich emisji i obejmowane przez inwestorów. W przypadku akcji określa kwotę przypadającą na jedną akcję, którą obejmujący powinien wnieść do spółki w zamian za jej objęcie. Cena emisyjna jest ustalana w uchwale właściwego organu spółki albo na podstawie upoważnienia udzielonego temu organowi, zgodnie z zasadami przewidzianymi w przepisach i dokumentach emisji.

W prawie spółek cena emisyjna jest istotnym elementem podwyższenia kapitału zakładowego i emisji akcji, w tym emisji kierowanej do dotychczasowych akcjonariuszy w ramach prawa poboru. Powinna być wskazana w informacjach dotyczących emisji, obok liczby i rodzaju akcji, terminów wykonania prawa poboru oraz zasad ich przydziału. W przypadku wyłączenia lub ograniczenia prawa poboru cena emisyjna może mieć znaczenie dla oceny warunków, na jakich nowe akcje są oferowane określonym osobom.

**Cena emisyjna a wartość nominalna**

- cena emisyjna nie może być niższa od wartości nominalnej akcji;
- może być od niej wyższa, a nadwyżka stanowi agio emisyjne;
- wartość nominalna jest częścią kapitału zakładowego, natomiast nadwyżka ponad tę wartość jest ujmowana w kapitale zapasowym na zasadach określonych w przepisach;
- cena emisyjna nie musi odpowiadać bieżącej cenie rynkowej akcji.

Cena emisyjna może być jednakowa dla wszystkich obejmujących albo różnicowana, jeżeli dopuszczają to zasady danej emisji. Jej wysokość wpływa na kwotę środków pozyskiwanych przez spółkę, rozwodnienie udziału dotychczasowych akcjonariuszy oraz ekonomiczną opłacalność wykonania prawa poboru. Termin ten występuje przede wszystkim w prawie spółek i regulacjach dotyczących rynku kapitałowego, a także przy emisji papierów wartościowych zamiennych na akcje. Używa się go odrębnie od ceny sprzedaży na rynku wtórnym, ustalanej przez strony transakcji.

Kodeks spółek handlowych (ksh)

Art. 300^106^ Kodeksu spółek handlowych (KSH) reguluje kwestie związane z prawem poboru nowych akcji przez dotychczasowych akcjonariuszy w spółkach akcyjnych. Prawo poboru jest istotnym mechanizmem ochrony interesów akcjonariuszy, umożliwiającym im utrzymanie proporcjonalnego udziału w kapitale zakładowym spółki w przypadku emisji nowych akcji.

#### Prawo poboru

Zgodnie z art. 300^106^ § 1 KSH, wszyscy dotychczasowi akcjonariusze mają prawo pierwszeństwa objęcia nowych akcji proporcjonalnie do liczby swoich dotychczasowych akcji, chyba że umowa spółki lub uchwała akcjonariuszy stanowią inaczej. Prawo to, zwane prawem poboru, ma na celu ochronę przed rozwodnieniem udziałów akcjonariuszy w spółce.

#### Ustalenie listy akcjonariuszy

Lista akcjonariuszy uprawnionych do skorzystania z prawa poboru ustalana jest na dzień podjęcia uchwały o emisji akcji (§ 2). Jest to kluczowy moment, który determinuje, kto ma prawo do objęcia nowych akcji.

#### Pozbawienie prawa poboru

W interesie spółki, akcjonariusze mogą zostać pozbawieni prawa poboru w całości lub w części uchwałą akcjonariuszy podjętą większością czterech piątych głosów (§ 3). Taka decyzja może być uzasadniona np. potrzebą szybkiego pozyskania kapitału lub wprowadzeniem nowych inwestorów strategicznych.

#### Procedura oferty objęcia akcji

W przypadku emisji akcji z zachowaniem prawa poboru, oferta objęcia akcji musi być składana w sposób właściwy dla dokonywania zawiadomień o walnym zgromadzeniu (§ 4). Termin do złożenia oświadczenia o przyjęciu oferty nie może być krótszy niż czternaście dni od dnia złożenia przez spółkę oferty objęcia akcji. Oferta powinna zawierać wzór formularza w przedmiocie przyjęcia oferty oraz informacje o terminie i sposobie złożenia tego oświadczenia.

#### Dodatkowe oświadczenie

Akcjonariusze, którym przysługuje prawo poboru, mogą złożyć dodatkowe oświadczenie o objęciu określonej liczby akcji w razie niewykonania prawa poboru przez pozostałych akcjonariuszy (§ 5). Jest to mechanizm umożliwiający akcjonariuszom zwiększenie swojego udziału w kapitale zakładowym spółki, jeśli inni akcjonariusze nie skorzystają z przysługującego im prawa poboru.

#### Przydział akcji

Akcje objęte dodatkowym oświadczeniem zarząd przydziela proporcjonalnie do zgłoszeń (§ 6). Jeśli uchwała o emisji akcji nie stanowi inaczej, akcje nieobjęte w wykonaniu prawa poboru lub co do których prawo poboru zostało wyłączone, zarząd oferuje według swojego uznania, jednak po cenie nie niższej niż cena emisyjna (§ 7).

#### Podsumowanie

Art. 300^106^ KSH wprowadza szczegółowe zasady dotyczące prawa poboru, które mają na celu ochronę interesów dotychczasowych akcjonariuszy oraz zapewnienie przejrzystości i sprawiedliwości w procesie emisji nowych akcji. Przepisy te są kluczowe dla zachowania równowagi między potrzebą pozyskiwania kapitału przez spółkę a ochroną praw akcjonariuszy.

**1. Wprowadzenie**

Art. 300^119 Kodeksu spółek handlowych (KSH) reguluje kwestie związane z warunkową emisją akcji poprzez emisję warrantów subskrypcyjnych. Warranty subskrypcyjne są instrumentami finansowymi, które uprawniają ich posiadacza do objęcia akcji spółki w przyszłości, z wyłączeniem prawa poboru. Przepis ten określa kluczowe elementy, które muszą być zawarte w uchwale o emisji warrantów subskrypcyjnych.

**2. Cel emisji warrantów subskrypcyjnych**

Emisja warrantów subskrypcyjnych jest narzędziem pozwalającym spółkom na elastyczne pozyskiwanie kapitału. Pozwala to na przyciągnięcie inwestorów, którzy mogą być zainteresowani objęciem akcji spółki w przyszłości, bez konieczności natychmiastowego zaangażowania kapitałowego. Jest to szczególnie korzystne w sytuacjach, gdy spółka przewiduje wzrost wartości swoich akcji w przyszłości.

**3. Elementy uchwały o emisji warrantów subskrypcyjnych**

Zgodnie z art. 300^119 KSH, uchwała o emisji warrantów subskrypcyjnych musi zawierać następujące elementy:

a) **Uprawnieni do objęcia warrantów subskrypcyjnych**: Uchwała powinna precyzyjnie określać, kto jest uprawniony do objęcia warrantów. Mogą to być zarówno obecni akcjonariusze, jak i osoby trzecie, w zależności od strategii spółki.

b) **Cena emisyjna lub sposób jej ustalenia**: Jeżeli warranty subskrypcyjne mają być emitowane odpłatnie, uchwała musi określać cenę emisyjną lub sposób jej ustalenia. Może to być cena stała lub zmienna, uzależniona od określonych warunków rynkowych.

c) **Liczba akcji przypadających na jeden warrant subskrypcyjny**: Uchwała musi precyzować, ile akcji spółki można objąć na podstawie jednego warrantu subskrypcyjnego. Jest to kluczowy element, który wpływa na wartość warrantu.

d) **Termin wykonania prawa z warrantu subskrypcyjnego**: Uchwała musi określać termin, w którym posiadacz warrantu może skorzystać z prawa do objęcia akcji. Termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od daty emisji warrantów.

**4. Wyłączenie prawa poboru**

Art. 300^119 KSH przewiduje możliwość wyłączenia prawa poboru przy emisji warrantów subskrypcyjnych. Oznacza to, że obecni akcjonariusze nie mają pierwszeństwa w objęciu nowych akcji emitowanych na podstawie warrantów. Jest to istotne narzędzie, które pozwala spółce na elastyczne zarządzanie strukturą akcjonariatu i pozyskiwanie nowych inwestorów.

**5. Praktyczne zastosowanie**

W praktyce, emisja warrantów subskrypcyjnych może być stosowana w różnych sytuacjach, takich jak:

- **Motywowanie pracowników**: Spółki mogą emitować warranty subskrypcyjne jako element programów motywacyjnych dla kluczowych pracowników, co pozwala na ich długoterminowe zaangażowanie w rozwój spółki.
- **Pozyskiwanie inwestorów**: Warranty subskrypcyjne mogą być oferowane inwestorom jako dodatkowy instrument inwestycyjny, który daje możliwość objęcia akcji w przyszłości po określonej cenie.
- **Restrukturyzacja kapitałowa**: Spółki mogą wykorzystywać warranty subskrypcyjne w ramach restrukturyzacji kapitałowej, aby elastycznie zarządzać kapitałem i strukturą akcjonariatu.

**6. Podsumowanie**

Art. 300^119 KSH wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące emisji warrantów subskrypcyjnych, które są istotnym narzędziem w zarządzaniu kapitałem spółki. Przepis ten wymaga, aby uchwała o emisji warrantów subskrypcyjnych zawierała kluczowe elementy, takie jak uprawnieni do objęcia warrantów, cena emisyjna, liczba akcji przypadających na jeden warrant oraz termin wykonania prawa z warrantu. Wyłączenie prawa poboru przy emisji warrantów subskrypcyjnych pozwala spółce na elastyczne pozyskiwanie nowych inwestorów i zarządzanie strukturą akcjonariatu.

Art. 300^5 Kodeksu spółek handlowych (KSH) precyzuje obligatoryjne elementy, które muszą znaleźć się w umowie prostej spółki akcyjnej (PSA). Przepis ten ma na celu zapewnienie przejrzystości i jasności struktury oraz funkcjonowania PSA, co jest kluczowe zarówno dla akcjonariuszy, jak i dla osób trzecich, które mogą wchodzić w relacje prawne ze spółką.

1. **Liczba, serie i numery akcji oraz uprzywilejowanie**:
   - Umowa PSA musi określać liczbę akcji, ich serie i numery, co pozwala na jednoznaczną identyfikację poszczególnych akcji.
   - Uprzywilejowanie akcji, jeśli występuje, powinno być jasno określone, aby akcjonariusze mieli pełną świadomość swoich praw i obowiązków.

2. **Akcjonariusze obejmujący poszczególne akcje oraz cena emisyjna akcji**:
   - Umowa musi wskazywać, którzy akcjonariusze obejmują poszczególne akcje oraz jaka jest cena emisyjna tych akcji. Jest to istotne z punktu widzenia transparentności i uczciwości w relacjach między akcjonariuszami.

3. **Wkłady niepieniężne**:
   - Jeżeli akcjonariusze wnoszą wkłady niepieniężne, umowa musi precyzować przedmiot tych wkładów, serie i numery akcji obejmowanych za te wkłady oraz akcjonariuszy, którzy obejmują te akcje.
   - W przypadku, gdy wkładem niepieniężnym jest świadczenie pracy lub usług, umowa musi dodatkowo określać rodzaj i czas świadczenia pracy lub usług. Jest to kluczowe dla oceny wartości wkładów oraz dla zapewnienia, że wkłady te będą rzeczywiście wniesione.

4. **Organy spółki**:
   - Umowa musi określać organy spółki, co jest fundamentalne dla jej funkcjonowania.
   - Powinna również wskazywać liczbę członków zarządu i rady nadzorczej, jeżeli została ustanowiona, albo co najmniej minimalną i maksymalną liczbę członków tych organów. To zapewnia elastyczność w zarządzaniu spółką, a jednocześnie gwarantuje, że organy te będą miały odpowiednią liczbę członków do skutecznego działania.

5. **Czas trwania spółki**:
   - Jeżeli czas trwania spółki jest oznaczony, musi to być określone w umowie. Jest to istotne dla planowania długoterminowego zarówno przez akcjonariuszy, jak i przez kontrahentów spółki.

6. **Terminy wniesienia wkładów**:
   - Umowa PSA może określać terminy wniesienia wkładów albo zawierać upoważnienie do ich określenia w uchwale akcjonariuszy.
   - W przypadku braku takich postanowień, terminy wniesienia wkładów określa zarząd. Jest to mechanizm zabezpieczający, który zapewnia, że wkłady zostaną wniesione w odpowiednim czasie, co jest kluczowe dla funkcjonowania spółki.

Podsumowując, Art. 300^5 KSH wprowadza szczegółowe wymagania dotyczące treści umowy prostej spółki akcyjnej, co ma na celu zapewnienie jej przejrzystości i efektywnego funkcjonowania. Przepis ten jest istotny zarówno z punktu widzenia ochrony interesów akcjonariuszy, jak i zapewnienia stabilności i wiarygodności spółki na rynku.

Art. 312^1 Kodeksu spółek handlowych (KSH) wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące badania sprawozdań założycieli spółki akcyjnej w odniesieniu do wkładów niepieniężnych (aportów). Przepis ten ma na celu zapewnienie transparentności i rzetelności wyceny wkładów niepieniężnych, co jest kluczowe dla ochrony interesów akcjonariuszy oraz stabilności finansowej spółki.

#### § 1 - Zwolnienie z obowiązku badania przez biegłego rewidenta

W § 1 ustawodawca przewiduje sytuacje, w których sprawozdania założycieli nie muszą być poddawane badaniu przez biegłego rewidenta. Dotyczy to trzech przypadków:

1. **Zbywalne papiery wartościowe lub instrumenty rynku pieniężnego**:
   - Warunkiem jest, aby ich wartość była ustalana według średniej ceny ważonej z okresu sześciu miesięcy poprzedzających dzień wniesienia wkładu. Taka metoda wyceny zapewnia obiektywność i rynkową weryfikację wartości tych instrumentów.

2. **Inne aktywa z opinią biegłego rewidenta**:
   - Jeżeli biegły rewident wydał opinię na temat wartości godziwej aktywów, ustalonej na dzień przypadający nie wcześniej niż sześć miesięcy przed dniem wniesienia wkładu. Opinia biegłego rewidenta stanowi dodatkowe zabezpieczenie rzetelności wyceny.

3. **Inne aktywa z wyceną w sprawozdaniu finansowym**:
   - Jeżeli wartość godziwa aktywów wynika ze sprawozdania finansowego za poprzedni rok obrotowy, zbadanego przez biegłego rewidenta. Sprawozdanie finansowe, które przeszło audyt, jest uznawane za wiarygodne źródło informacji o wartości aktywów.

#### § 2 - Obowiązek badania w nadzwyczajnych okolicznościach

§ 2 wprowadza wyjątki od zwolnienia z obowiązku badania przez biegłego rewidenta. Sprawozdanie założycieli musi być poddane badaniu, jeżeli:

1. **Nadzwyczajne okoliczności wpływające na cenę**:
   - Dotyczy to sytuacji, gdy wystąpiły nadzwyczajne okoliczności, które wpłynęły na cenę zbywalnych papierów wartościowych lub instrumentów rynku pieniężnego, np. utrata płynności obrotu na rynku regulowanym.

2. **Nowe okoliczności wpływające na wartość godziwą**:
   - Jeżeli pojawiły się nowe okoliczności, które mogły istotnie wpłynąć na wartość godziwą wkładów w chwili ich wniesienia.

#### § 3 - Prawo akcjonariuszy do żądania badania

§ 3 przewiduje, że akcjonariusze reprezentujący co najmniej jedną dwudziestą kapitału zakładowego mogą zażądać badania sprawozdania przez biegłego rewidenta, jeżeli założyciele nie poddali sprawozdania badaniu mimo wystąpienia okoliczności uzasadniających takie badanie. Prawo to przysługuje do dnia wniesienia wkładów.

#### § 4 - Wniosek o wyznaczenie biegłego rewidenta

§ 4 określa procedurę w przypadku, gdy założyciele albo zarząd nie złożą wniosku do sądu rejestrowego o wyznaczenie biegłego rewidenta w terminie dwóch tygodni od dnia otrzymania żądania akcjonariuszy. W takim przypadku akcjonariusze legitymowani zgodnie z § 3 mogą sami wystąpić z wnioskiem do sądu.

#### § 5 - Obowiązek ogłoszenia informacji o wkładzie

§ 5 nakłada na spółkę obowiązek ogłoszenia w terminie miesiąca od dnia wniesienia wkładu informacji dotyczących opisu przedmiotu wkładu, jego wartości, źródła i metody wyceny oraz oświadczeń dotyczących wartości godziwej i braku nadzwyczajnych okoliczności wpływających na wycenę wkładu.

### Podsumowanie

Art. 312^1 KSH wprowadza mechanizmy mające na celu zapewnienie rzetelności wyceny wkładów niepieniężnych w spółkach akcyjnych. Przepis ten balansuje między potrzebą transparentności a efektywnością procesu założycielskiego, umożliwiając zwolnienie z obowiązku badania przez biegłego rewidenta w określonych, jasno zdefiniowanych przypadkach. Jednocześnie przewiduje mechanizmy ochronne, takie jak prawo akcjonariuszy do żądania badania oraz obowiązek ogłoszenia informacji o wkładzie, co ma na celu zabezpieczenie interesów wszystkich akcjonariuszy.

Art. 436 Kodeksu spółek handlowych (KSH) reguluje procedurę wykonywania prawa poboru akcji w ramach oferty publicznej, a także zasady dodatkowego zapisu na akcje oraz przydziału akcji nieobjętych w ramach prawa poboru. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych paragrafów tego artykułu.

#### § 1
Wykonanie prawa poboru akcji w ramach oferty publicznej musi nastąpić w jednym terminie, który jest wskazany w prospekcie albo memorandum informacyjnym. Jeżeli nie ma obowiązku sporządzenia tych dokumentów, termin ten powinien być określony w ogłoszeniu, o którym mowa w art. 434 § 1 KSH. Ważnym elementem jest to, że termin ten nie może być krótszy niż dwa tygodnie od dnia udostępnienia do publicznej wiadomości prospektu albo memorandum informacyjnego. Ma to na celu zapewnienie akcjonariuszom odpowiedniego czasu na podjęcie decyzji o skorzystaniu z prawa poboru.

#### § 2
Akcjonariusze, którzy mają prawo poboru akcji, mogą w terminie jego wykonania dokonać dodatkowego zapisu na akcje. Liczba akcji, na które mogą się zapisać, nie może być większa niż wielkość emisji, w przypadku niewykonania prawa poboru przez pozostałych akcjonariuszy. Daje to akcjonariuszom możliwość nabycia większej liczby akcji, jeśli inni akcjonariusze nie skorzystają z przysługującego im prawa poboru.

#### § 3
Akcje objęte dodatkowym zapisem są przydzielane przez zarząd proporcjonalnie do zgłoszeń. Oznacza to, że jeśli liczba akcji, na które dokonano dodatkowego zapisu, przekracza liczbę dostępnych akcji, zarząd przydziela je proporcjonalnie do liczby akcji, na które dokonano zapisu.

#### § 4
Akcje, które nie zostały objęte w trybie określonym w § 2 i § 3, zarząd przydziela według swojego uznania, jednak po cenie nie niższej niż cena emisyjna. Daje to zarządowi pewną elastyczność w zarządzaniu nieobjętymi akcjami, ale jednocześnie chroni interesy spółki i akcjonariuszy, zapewniając, że akcje nie zostaną sprzedane poniżej ceny emisyjnej.

#### § 5
Statut spółki niebędącej spółką publiczną, której akcje są zarejestrowane w depozycie papierów wartościowych, może stanowić, że wykonywanie prawa poboru z tych akcji następuje zawsze w jednym terminie. W takim przypadku przepisy § 1-3 stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że spółki niepubliczne mogą wprowadzić do swojego statutu postanowienia, które ujednolicają termin wykonywania prawa poboru, co może uprościć procedurę i zwiększyć jej przejrzystość.

### Podsumowanie
Art. 436 KSH w sposób kompleksowy reguluje procedurę wykonywania prawa poboru akcji w ramach oferty publicznej, zapewniając akcjonariuszom odpowiedni czas na podjęcie decyzji oraz możliwość dodatkowego zapisu na akcje. Przepisy te mają na celu ochronę interesów akcjonariuszy oraz zapewnienie sprawiedliwego i przejrzystego procesu przydziału akcji. Dodatkowo, umożliwiają one spółkom niepublicznym wprowadzenie do statutu postanowień ujednolicających termin wykonywania prawa poboru, co może przyczynić się do uproszczenia procedur wewnętrznych spółki.

Art. 449 Kodeksu spółek handlowych (KSH) reguluje kwestie związane z warunkowym podwyższeniem kapitału zakładowego w spółkach akcyjnych. Przepis ten odnosi się do szczególnych sytuacji, w których podwyższenie kapitału zakładowego jest uzależnione od spełnienia określonych warunków, takich jak wykonanie prawa objęcia akcji przez uprawnione osoby, w tym obligatariuszy obligacji zamiennych.

#### 1. Odniesienie do art. 445 KSH

Przepis ten wskazuje, że do uchwały walnego zgromadzenia w sprawie warunkowego podwyższenia kapitału zakładowego stosuje się przepisy art. 445 KSH. Art. 445 KSH określa ogólne zasady dotyczące podwyższenia kapitału zakładowego, w tym wymogi formalne dotyczące uchwały walnego zgromadzenia.

#### 2. Elementy uchwały

Uchwała o warunkowym podwyższeniu kapitału zakładowego powinna określać w szczególności:
- **Wartość nominalną warunkowego podwyższenia kapitału zakładowego**: Jest to kwota, o którą kapitał zakładowy może zostać podwyższony po spełnieniu określonych warunków.
- **Cel warunkowego podwyższenia kapitału zakładowego**: Uchwała powinna jasno wskazywać, w jakim celu podwyższenie kapitału jest planowane, np. w celu emisji akcji dla obligatariuszy obligacji zamiennych.
- **Termin wykonania prawa objęcia akcji**: Określenie, do kiedy uprawnione osoby mogą skorzystać z prawa objęcia akcji.
- **Określenie grona osób uprawnionych do objęcia akcji**: Wskazanie, kto jest uprawniony do objęcia akcji, np. obligatariusze obligacji zamiennych.

#### 3. Wkłady niepieniężne

Przepis wyraźnie stwierdza, że do wkładów wnoszonych przez obligatariuszy obligacji zamiennych nie stosuje się przepisów dotyczących wkładów niepieniężnych. Oznacza to, że obligatariusze mogą wnosić wkłady pieniężne bez konieczności spełniania dodatkowych wymogów dotyczących wkładów niepieniężnych.

#### 4. Badanie wkładów niepieniężnych

Jeżeli uchwała przewiduje obejmowanie akcji w zamian za wkłady niepieniężne, wkłady te muszą być poddane badaniu przez biegłego rewidenta. Ma to na celu zapewnienie, że wartość wkładów niepieniężnych jest adekwatna do wartości emitowanych akcji.

#### 5. Odrzucenie wniosku przez sąd rejestrowy

Sąd rejestrowy ma obowiązek oddalić wniosek o rejestrację podwyższenia kapitału zakładowego, jeżeli wartość wkładu niepieniężnego jest niższa co najmniej o jedną piątą od ceny emisyjnej akcji. Jest to mechanizm ochronny mający na celu zapobieżenie sytuacjom, w których spółka otrzymuje wkłady o zaniżonej wartości.

#### 6. Stosowanie przepisów art. 311 § 1 oraz art. 312 i 312^1 KSH

Przepisy te dotyczą szczegółowych zasad dotyczących wkładów niepieniężnych oraz ich wyceny i są stosowane odpowiednio w przypadku warunkowego podwyższenia kapitału zakładowego.

#### 7. Wyłączenie stosowania art. 431 § 3 KSH

W przypadku warunkowego podwyższenia kapitału zakładowego w celu oferowania akcji obligatariuszom obligacji zamiennych, nie stosuje się przepisu art. 431 § 3 KSH, który dotyczy zasad emisji akcji z wyłączeniem prawa poboru.

### Podsumowanie

Art. 449 KSH wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące warunkowego podwyższenia kapitału zakładowego, zapewniając jednocześnie mechanizmy ochronne mające na celu zabezpieczenie interesów spółki i jej akcjonariuszy. Przepis ten jest istotny dla prawidłowego funkcjonowania spółek akcyjnych, szczególnie w kontekście emisji akcji dla obligatariuszy obligacji zamiennych.

Cena emisyjna

Cena emisyjna - definicja

Cena emisyjna w przepisach

Kodeks spółek handlowych (ksh)15 przepisów