**1. Wprowadzenie**

Art. 144 Kodeksu wykroczeń (k.w.) reguluje kwestie związane z ochroną roślinności na terenach przeznaczonych do użytku publicznego oraz zadrzewień przydrożnych. Przepis ten ma na celu ochronę środowiska naturalnego, w szczególności roślinności, która pełni istotną rolę w ekosystemie miejskim i wiejskim.

**2. Zakres przedmiotowy**

Art. 144 k.w. obejmuje dwa główne typy zachowań:

1. **Niszczenie lub uszkadzanie roślinności na terenach publicznych**:
   - Niszczenie lub uszkadzanie roślinności przez osoby fizyczne.
   - Dopuszczanie do niszczenia roślinności przez zwierzęta znajdujące się pod nadzorem danej osoby.
   - Depczenie trawników lub zieleńców w miejscach innych niż wyznaczone do celów rekreacyjnych przez właściwego zarządcę terenu.

2. **Usuwanie, niszczenie lub uszkadzanie drzew, krzewów, zadrzewień przydrożnych, ochronnych oraz żywopłotów przydrożnych**.

**3. Sankcje**

Za naruszenie przepisów art. 144 k.w. przewidziane są różne sankcje:

1. **Za niszczenie lub uszkadzanie roślinności na terenach publicznych**:
   - Kara grzywny do 1000 złotych.
   - Kara nagany.

2. **Za usuwanie, niszczenie lub uszkadzanie drzew, krzewów, zadrzewień przydrożnych, ochronnych oraz żywopłotów przydrożnych**:
   - Kara aresztu.
   - Kara ograniczenia wolności.
   - Kara grzywny.

Dodatkowo, w razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 lub 2, sąd może orzec nawiązkę do wysokości 500 złotych.

**4. Analiza poszczególnych elementów przepisu**

- **Tereny przeznaczone do użytku publicznego**: Przepis odnosi się do terenów, które są dostępne dla ogółu społeczeństwa, takich jak parki, skwery, zieleńce, trawniki miejskie itp.

- **Niszczenie lub uszkadzanie roślinności**: Pojęcia te obejmują wszelkie działania prowadzące do degradacji roślinności, w tym wyrywanie, łamanie, zadeptywanie, czy też inne formy uszkodzeń mechanicznych.

- **Dopuszczanie do niszczenia roślinności przez zwierzęta**: Odpowiedzialność ponosi osoba, która sprawuje nadzór nad zwierzętami, jeżeli dopuści do sytuacji, w której zwierzęta te niszczą roślinność.

- **Depczenie trawników lub zieleńców**: Przepis ten ma na celu ochronę trawników i zieleńców przed zadeptywaniem w miejscach, które nie są przeznaczone do rekreacji.

- **Usuwanie, niszczenie lub uszkadzanie drzew, krzewów, zadrzewień przydrożnych, ochronnych oraz żywopłotów przydrożnych**: Przepis ten chroni drzewa i krzewy, które pełnią funkcje ochronne, estetyczne i ekologiczne, szczególnie wzdłuż dróg.

**5. Wnioski**

Art. 144 k.w. jest istotnym elementem ochrony środowiska naturalnego na terenach publicznych. Przepis ten ma na celu zapobieganie degradacji roślinności, która pełni kluczową rolę w ekosystemach miejskich i wiejskich. Sankcje przewidziane w tym artykule mają charakter prewencyjny i represyjny, co ma na celu zniechęcenie do popełniania wykroczeń oraz naprawienie szkód wyrządzonych środowisku.

W praktyce, egzekwowanie przepisów art. 144 k.w. wymaga współpracy różnych organów, w tym straży miejskiej, policji oraz zarządców terenów publicznych. Ważne jest również prowadzenie działań edukacyjnych, które zwiększą świadomość społeczną na temat znaczenia ochrony roślinności i przestrzegania przepisów prawa.

Kodeks wykroczeń (kw)

Sam kodeks nie podaje wartości dopuszczalnego hałasu. Zawiera upoważnienie dla ministra właściwego do spraw klimatu do wydania rozporządzenia i zarazem wyznacza, co takie rozporządzenie musi zawierać, a co zawierać może.

### Najważniejsze punkty
- Rozporządzenie wydaje minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, więc zgoda resortu zdrowia jest warunkiem wydania.
- Obowiązkowo ustala się zróżnicowane poziomy dopuszczalne wyrażone wskaźnikami LDWN, LN, LAeqD i LAeqN.
- Poziomy odnoszą się do terenów faktycznie zagospodarowanych: pod zabudowę mieszkaniową, pod szpitale i domy pomocy społecznej, pod obiekty stałego lub czasowego pobytu dzieci i młodzieży, na cele uzdrowiskowe, rekreacyjno-wypoczynkowe oraz pod zabudowę mieszkaniowo-usługową.
- Obowiązkowe jest też określenie poziomów z uwzględnieniem rodzaju obiektu lub działalności będącej źródłem hałasu oraz okresów odniesienia.
- Fakultatywnie rozporządzenie może uwzględniać zmienność działania źródeł w czasie, charakterystykę częstotliwościową hałasu i zawartość impulsów akustycznych.

### W praktyce
Decydujące jest faktyczne zagospodarowanie terenu, a nie samo jego przeznaczenie w dokumentach planistycznych - to od stanu rzeczywistego zależy, która wartość dopuszczalna znajdzie zastosowanie. Norm liczbowych szuka się w rozporządzeniu, ten przepis wskazuje jedynie jego zakres.

Prawo ochrony środowiska

Art. 116 Prawa ochrony środowiska (dalej: „P.o.ś.”) wprowadza mechanizmy prawne mające na celu ochronę akustyczną terenów przeznaczonych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe poprzez regulację używania jednostek pływających na określonych zbiornikach wodnych. Przepis ten jest istotnym elementem systemu ochrony środowiska, mającym na celu minimalizację hałasu generowanego przez jednostki pływające, co ma bezpośredni wpływ na komfort i zdrowie osób korzystających z tych terenów.

#### 1. Kompetencje Rady Powiatu

Zgodnie z ust. 1, rada powiatu ma kompetencje do wprowadzania ograniczeń lub zakazów używania jednostek pływających na określonych zbiornikach powierzchniowych wód stojących oraz wodach płynących. Decyzje te mogą być podejmowane, jeżeli jest to konieczne do zapewnienia odpowiednich warunków akustycznych na terenach rekreacyjno-wypoczynkowych. Rada powiatu działa w tym zakresie na podstawie uchwały, co oznacza, że musi przeprowadzić odpowiednie procedury legislacyjne, w tym konsultacje społeczne i ocenę skutków regulacji.

#### 2. Kompetencje Ministra

Ust. 2 rozszerza kompetencje regulacyjne na śródlądowe wody żeglowne, gdzie ograniczenia i zakazy wprowadza minister właściwy do spraw klimatu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu. Wprowadzenie tych regulacji w drodze rozporządzenia zapewnia jednolitość i spójność przepisów na poziomie krajowym, co jest szczególnie istotne w kontekście żeglugi śródlądowej, która często obejmuje obszary przekraczające granice jednego powiatu.

#### 3. Treść Rozporządzenia

Ust. 3 precyzuje, jakie elementy powinno zawierać rozporządzenie ministra. Są to:
- Nazwa lub inne określenie cieku lub zbiornika wodnego albo jego części, na których obowiązują ograniczenia lub zakazy.
- Rodzaje jednostek pływających, których dotyczą zakazy lub ograniczenia, charakteryzowane poprzez przeznaczenie jednostki oraz parametry techniczne, takie jak wielkość i rodzaj napędu.
- Zakazy i ograniczenia dotyczące używania jednostek odpowiednio w okresie roku, dni tygodnia lub doby.

Te szczegółowe wytyczne mają na celu zapewnienie przejrzystości i precyzji regulacji, co jest kluczowe dla ich skutecznego egzekwowania.

#### 4. Wyjątki

Ust. 4 wprowadza istotne wyjątki od wprowadzanych ograniczeń. Ograniczenia nie mogą dotyczyć jednostek pływających, których użycie jest konieczne do celów bezpieczeństwa publicznego lub do utrzymania cieków i zbiorników wodnych. Wyjątek ten jest niezbędny, aby zapewnić, że regulacje nie będą kolidować z działaniami mającymi na celu ochronę życia i zdrowia ludzi oraz utrzymanie infrastruktury wodnej w odpowiednim stanie technicznym.

### Podsumowanie

Art. 116 P.o.ś. stanowi ważne narzędzie w rękach organów samorządowych i administracji rządowej, umożliwiające ochronę akustyczną terenów rekreacyjno-wypoczynkowych poprzez regulację używania jednostek pływających. Przepis ten balansuje między potrzebą ochrony środowiska a koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa publicznego i utrzymania infrastruktury wodnej. W praktyce jego skuteczność będzie zależała od precyzyjnego i proporcjonalnego stosowania przez właściwe organy.

Cel rekreacyjny

Cel rekreacyjny w przepisach

Kodeks wykroczeń (kw)1 przepis

Prawo ochrony środowiska2 przepisy

Prawo wodne1 przepis