Budynek wielorodzinny

„Budynek wielorodzinny” to, w rozumieniu ustawy „o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków”, budynek mieszkalny, w którym znajduje się co najmniej trzy lokale mieszkalne. O zakwalifikowaniu obiektu do tej kategorii decydują więc dwie podstawowe przesłanki: jego mieszkalny charakter oraz liczba znajdujących się w nim lokali. Granicą jest więcej niż dwa lokale, dlatego budynek z jednym albo dwoma lokalami mieszkalnymi nie spełnia tej ustawowej definicji budynku wielorodzinnego.

Ważne jest, że definicja odnosi się do budynku jako całości, a nie do liczby osób, które w nim mieszkają, liczby gospodarstw domowych czy liczby kondygnacji. Nie przesądza również o sposobie zarządzania nieruchomością ani o tym, czy lokale są zajmowane przez właścicieli, najemców lub inne osoby. Znaczenie ma występowanie w budynku odpowiedniej liczby lokali mieszkalnych.

Takie określenie służy uporządkowaniu kategorii obiektów, do których mogą odnosić się przepisy ustawy dotyczące wspierania termomodernizacji i remontów oraz centralnej ewidencji emisyjności budynków. Pozwala ustalić, czy dany obiekt należy traktować jako budynek wielorodzinny przy stosowaniu regulacji związanych z poprawą jego stanu technicznego, ograniczaniem zużycia energii lub gromadzeniem informacji o źródłach emisji. W praktyce prawidłowa kwalifikacja może mieć znaczenie dla ustalenia, jakie przepisy i wymagania znajdują zastosowanie do konkretnej nieruchomości.

Termin ten funkcjonuje także w szerszym otoczeniu przepisów budowlanych i środowiskowych. Przy ocenie konkretnego obiektu znaczenie mogą mieć zatem nie tylko liczba lokali i mieszkalny charakter budynku, lecz także odrębne regulacje dotyczące projektowania, wykonywania robót budowlanych, użytkowania obiektu oraz ochrony środowiska. Samo spełnienie ustawowej definicji nie zastępuje tych dodatkowych wymagań, lecz wskazuje, do jakiej kategorii budynków należy dany obiekt.