Budynek

Budynek to, w rozumieniu ustawy „Prawo budowlane”, szczególny rodzaj obiektu budowlanego, który musi spełniać jednocześnie kilka warunków. Nie wystarczy samo przeznaczenie obiektu ani jego wygląd. Znaczenie mają jego cechy konstrukcyjne i sposób związania z gruntem.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• obiekt musi być trwale związany z gruntem, a więc nie może mieć wyłącznie tymczasowego lub łatwego do usunięcia charakteru;
• jego wnętrze musi być oddzielone od otaczającej przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, takich jak elementy tworzące zamkniętą strukturę obiektu;
• musi posiadać fundamenty;
• musi posiadać dach.

Wszystkie te przesłanki powinny występować łącznie. Brak któregokolwiek z wymienionych elementów może oznaczać, że dany obiekt nie mieści się w ustawowym znaczeniu słowa „budynek”, nawet jeśli w codziennym języku jest tak określany. Definicja ma charakter techniczno-prawny, dlatego pozwala odróżnić budynek od innych obiektów budowlanych i ustalić, do jakiej kategorii należy dany obiekt na potrzeby stosowania przepisów Prawa budowlanego.

Takie rozumienie pojęcia ma znaczenie praktyczne przy ocenie, czy określony obiekt podlega regulacjom dotyczącym budowy, przebudowy, utrzymania lub użytkowania budynków. Wymienione cechy odnoszą się do obiektu jako całości, a nie do jego funkcji, wyposażenia czy wartości. O tym, czy obiekt spełnia definicję, decyduje więc jego trwała konstrukcja, wydzielenie z przestrzeni, istnienie fundamentów oraz dachu.

Pojęcie „budynek” występuje także w przepisach dotyczących nieruchomości, ksiąg wieczystych, użytkowania wieczystego, gospodarki nieruchomościami, wyceny nieruchomości oraz mienia związanego z gospodarką wodną. W tych regulacjach może być ujmowane jako część nieruchomości, składnik związany z gruntem albo element podlegający wyodrębnieniu i ocenie przy określaniu praw do nieruchomości.