Kodeks karny skarbowy

Przepis porządkuje podstawowe pojęcia używane w ustawie o finansowym wsparciu przedsięwzięć mieszkaniowych. Ma charakter definicyjny, dlatego jego znaczenie polega na ustaleniu, jakie podmioty, obiekty, formy działalności i rodzaje wsparcia są objęte dalszymi regulacjami.

Zdefiniowano między innymi noclegownie, schroniska dla osób bezdomnych, ogrzewalnie, mieszkania treningowe lub wspomagane, tymczasowe pomieszczenia oraz pomieszczenia służące potrzebom mieszkaniowym studentów i doktorantów. W przypadku tych ostatnich wskazano również wymagania dotyczące powierzchni, oświetlenia, ogrzewania, stanu przegród budowlanych, dostępu do wody, ustępu i urządzenia do gotowania posiłków albo aneksu kuchennego.

Przepis określa także, kto może być „inwestorem”, czyli podmiotem tworzącym z wykorzystaniem finansowego wsparcia lokale na wynajem, mieszkania treningowe lub wspomagane, tymczasowe pomieszczenia, noclegownie, schroniska, ogrzewalnie oraz infrastrukturę techniczną lub społeczną. „Beneficjent wsparcia” to z kolei podmiot, który uzyskał finansowe wsparcie na realizację przedsięwzięcia. W tej grupie mieszczą się między innymi gminy, jednoosobowe spółki gminne, związki międzygminne, powiaty, organizacje pozarządowe, określone podmioty prowadzące działalność pożytku publicznego oraz uczelnie publiczne.

Kolejne definicje dotyczą między innymi Banku, społecznej inicjatywy mieszkaniowej, spółki gminnej, społecznej agencji najmu, mieszkaniowego zasobu gminy, byłych mieszkań zakładowych, powierzchni użytkowej lokalu i finansowania zwrotnego. Przepis rozróżnia też infrastrukturę techniczną i społeczną, wskazując ich związek z zadaniami gminy lub powiatu. Obejmuje ponadto pojęcia związane z ochroną środowiska, planem rozwojowym oraz grantami MZG i OZE. Dzięki temu kolejne przepisy mogą posługiwać się jednolitymi, szczegółowo określonymi terminami.

o finansowym wsparciu niektórych przedsięwzięć mieszkaniowych

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2006/1844/text/U/D20061844Lj.pdf

Przepis określa szczególne zasady udzielania finansowego wsparcia w ramach planu rozwojowego. Dotyczy ono przedsięwzięć wskazanych w art. 3 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 oraz w art. 5 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a. Wsparcie jest przyznawane w ramach odrębnego naboru wniosków prowadzonego przez ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.

Warunkiem uzyskania wsparcia jest łączne spełnienie trzech przesłanek. Budynek powstały w ramach przedsięwzięcia musi mieć roczne zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną EP nie większe niż 52 kWh/(m·rok), przedsięwzięcie nie może wyrządzać poważnych szkód dla celów środowiskowych, a termin jego zakończenia musi odpowiadać planowi rozwojowemu w ramach działania „Inwestycje w energooszczędne budownictwo mieszkaniowe dla gospodarstw domowych o niskich i średnich dochodach”. Do wniosku dołącza się informacje i dokumentację dotyczące projektu, planowanych wyrobów budowlanych oraz sposobu potwierdzenia spełnienia wymogu środowiskowego. Oceny tego wymogu dokonuje Bank z uwzględnieniem art. 19 ust. 3 lit. d wskazanego w przepisie rozporządzenia.

Nabór może rozpocząć się od 1 października danego roku i musi zakończyć się najpóźniej 30 września roku następnego, przy czym może być przeprowadzony więcej niż raz. Ogłoszenie publikowane w Biuletynie Informacji Publicznej określa między innymi przedmiot naboru, uprawnione podmioty, pulę środków, terminy i miejsce składania wniosków. Do wsparcia stosuje się przepisy rozdziału 3, z wyjątkami wskazanymi w ust. 9. W określonych przedsięwzięciach stosuje się także art. 18 ust. 1c. Jeżeli wsparcie jest udzielane zarówno na zasadach rozdziału 3, jak i w ramach planu rozwojowego, podstawą pozostaje jedna umowa.

Art. 7a określa warunki udostępniania pomieszczeń mieszkaniowych dla studentów i doktorantów oraz wynajmu lokali mieszkalnych utworzonych z wykorzystaniem finansowego wsparcia. W obu przypadkach podstawowe znaczenie ma brak tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego w tej samej miejscowości oraz nieprzekroczenie określonego poziomu dochodu.

W przypadku pomieszczeń dla studentów i doktorantów uczelnia publiczna udostępnia je, jeżeli warunki te spełnia student lub doktorant oraz osoby korzystające z pomieszczenia wraz z nim. Limit dochodu zależy od liczby zgłoszonych osób i wynosi od 75% do 170% iloczynu przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego brutto w gospodarce narodowej w województwie oraz współczynnika 1,4. Przy większej liczbie osób limit zwiększa się o dodatkowe 35% za każdą kolejną osobę. Analogiczne zasady dotyczą najmu lokalu osobie fizycznej, przy czym próg zależy od liczby osób w gospodarstwie domowym. W tym przypadku również stosuje się limit 75%, 105%, 145% albo 170%, a dla większych gospodarstw dodatkowe zwiększenie o 35% za każdą kolejną osobę.

Przeciętne wynagrodzenie ustala się na podstawie obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, o którym mowa w ust. 2. Student lub doktorant składa uczelni deklarację dochodu i oświadczenie o braku tytułu prawnego do lokalu. Osoba fizyczna składa takie dokumenty gminie albo związkowi międzygminnemu, a w deklaracji uwzględnia członków gospodarstwa domowego z dnia jej złożenia.

Dokumenty są składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe oświadczenie. Ustawa przewiduje również udostępnienie wzorów deklaracji w Biuletynie Informacji Publicznej. Wyłączenie stosowania tych zasad dotyczy pomieszczeń udostępnianych na zasadach określonych w art. 4a ust. 4. Regulacja zachowuje także możliwość zawarcia umowy partycypacji w kosztach budowy lokalu przez społeczną inicjatywę mieszkaniową.

Przepis wskazuje, że w ustawie o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego wprowadzono zmiany w art. 30. Nie przedstawia jednak treści tych zmian, ponieważ zostały pominięte. Na podstawie samego przepisu można więc ustalić jedynie, którego aktu i którego artykułu dotyczy nowelizacja. Nie da się natomiast określić, jakie konkretne zasady lub prawa zostały zmienione.

o komercjalizacji państwowego przedsiębiorstwa użyteczności publicznej "Poczta Polska"

Przepis określa zasady zwrotu części wydatków poniesionych przez osobę fizyczną na zakup materiałów budowlanych. Zwrot obejmuje materiały, które w okresie wskazanym w ust. 1 były objęte niższą stawką podatku od towarów i usług, a następnie zostały objęte podatkiem VAT. Wydatki muszą być związane z budową, dla której wydano pozwolenie na budowę albo dokonano zgłoszenia budowy, o których mowa w art. 20 ust. 3 pkt 2, oraz poniesione w okresie określonym w tym ustępie.

Podstawą obliczenia zwrotu jest wyłącznie faktura wystawiona dla osoby fizycznej. Przy stawce VAT 22% zwrot wynosi 68,18% kwoty podatku wykazanej na fakturach. Jednocześnie obowiązuje limit, którego wysokość jest powiązana z iloczynem 70 m² powierzchni użytkowej i ceny 1 m² budynku mieszkalnego przyjmowanej do obliczenia premii gwarancyjnej. Limit ten wynosi 12,295% wskazanej wartości. Jeżeli stosowana jest stawka 23%, zwrot wynosi 65,22% podatku, a limit jest obliczany przy zastosowaniu wskaźnika 12,195%.

**Najważniejsze zasady:**
- zwrot dotyczy łącznie wszystkich wydatków udokumentowanych fakturami,
- obliczona kwota jest zaokrąglana do pełnych złotych,
- w małżeństwie kwota zwrotu przysługuje łącznie obojgu małżonkom.

Minister właściwy do spraw budownictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, ogłasza wykaz materiałów objętych tym mechanizmem. Wykaz pozwala określić, które materiały mogą zostać uwzględnione przy obliczaniu zwrotu.

o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2013/1304/text/U/D20131304Lj.pdf

Przepis określa zasady przejściowe dotyczące zwrotu części wydatków na zakup materiałów budowlanych. Uprawnienie przysługuje osobie fizycznej, która przed graniczną datą wskazaną w ust. 1 poniosła wydatki na materiały objęte ustawą wymienioną w tym ustępie. Po upływie tej daty można ubiegać się o zwrot na dotychczasowych zasadach.

Ustęp 2 wiąże termin złożenia wniosku z okresem, w którym wystawiono fakturę dla osoby fizycznej. Wskazano pięć kolejnych, dwuletnich przedziałów. Dla każdego z nich przewidziano odrębny termin końcowy na złożenie wniosku, przypadający odpowiednio na koniec kolejnych lat. Oznacza to, że znaczenie ma nie tylko sam zakup materiałów, lecz także data wystawienia faktury i przyporządkowanie jej do właściwego przedziału.

Jeżeli wniosek jest składany po raz pierwszy po granicznej dacie określonej w ust. 3, limity kwoty zwrotu oblicza się według zasad wskazanych w art. 3 ust. 5 i 6 ustawy wymienionej w ust. 1. Okres uwzględniany przy tych limitach liczony jest od dnia złożenia wniosku do końcowej daty określonej w tym ustępie.

Przepis zachowuje także dotychczasowe reguły dla spraw wszczętych, lecz niezakończonych przed wskazanym momentem. W takich postępowaniach stosuje się przepisy wcześniejsze. W praktyce regulacja rozdziela więc nowe wnioski, dla których ustala terminy i zasady obliczania limitów, od spraw już prowadzonych, które pozostają objęte poprzednimi przepisami.

Przepis ustanawia skutek formalny wobec ustawy wskazanej w jego treści. Stanowi, że traci moc ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym. Oznacza to zakończenie obowiązywania tej ustawy jako odrębnego aktu prawnego. Art. 38 nie określa nowych zasad zwrotu wydatków, nie wskazuje osób uprawnionych ani nie opisuje procedury składania wniosków. Jego treść ogranicza się do uchylenia mocy obowiązującej ustawy wymienionej z nazwy.

Znaczenie tego przepisu polega na tym, że regulacje zawarte w uchylanej ustawie nie stanowią już, na podstawie samego tego aktu, obowiązującego zespołu norm dotyczących zwrotu określonych wydatków mieszkaniowych. Przepis zamyka więc zakres obowiązywania ustawy, której przedmiotem były niektóre wydatki osób fizycznych związane z budownictwem mieszkaniowym. Nie zawiera natomiast postanowień dotyczących skutków uchylenia dla konkretnych sytuacji, postępowań lub uprawnień. Nie ustanawia również przepisów przejściowych ani wyjątków od utraty mocy. W praktyce art. 38 pełni funkcję końcową, porządkującą obowiązywanie wskazanego aktu, a nie funkcję regulującą sposób korzystania z pomocy państwa lub rozliczania wydatków.

Przepis określa zasady planowania i kontrolowania wydatków budżetu państwa przeznaczonych na zasilenie Funduszu Dopłat, z którego finansowane są dopłaty do wydatków mieszkaniowych. Ustęp 1 wprowadza maksymalny limit takich wydatków w poszczególnych latach. Limity są zróżnicowane, najwyższe w środkowej części wskazanego okresu, a następnie ustalone na niższym, stałym poziomie. Oznacza to, że zasilenie Funduszu Dopłat na ten cel nie może przekroczyć kwoty przewidzianej dla danego roku.

Przy planowaniu środków budżetowych pierwszeństwo mają dostępne środki Funduszu Dopłat wskazane w ust. 2. Dopiero z uwzględnieniem tych środków określa się zakres finansowania z budżetu państwa. Monitorowanie wykorzystania limitu powierzono ministrowi właściwemu do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.

Przepis przewiduje także mechanizm ograniczający napływ nowych zobowiązań. Jeżeli suma dopłat wypłaconych w ostatnim pełnym miesiącu osiągnie poziom odpowiadający 1/12 kwoty stanowiącej 90% planowanych wydatków, ustalonych z uwzględnieniem ust. 1 i 2, **wstrzymuje się przyjmowanie nowych wniosków o dopłaty**. Jednocześnie miesięczna wysokość dopłat już stosowanych nie zwiększa się w sytuacji określonej w art. 16.

O wystąpieniu tego zdarzenia Bank informuje w Biuletynie Informacji Publicznej. Informację przekazuje również niezwłocznie właściwemu ministrowi oraz gminom, z którymi zawarł umowy w sprawie stosowania dopłat. Mechanizm ten łączy więc roczne limity finansowe z bieżącą kontrolą wypłat i może czasowo ograniczyć przyjmowanie kolejnych wniosków.

o pomocy państwa w ponoszeniu wydatków mieszkaniowych w pierwszych latach najmu mieszkania

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2018/1540/text/U/D20181540Lj.pdf

Przepis określa szczególne wyłączenie od stosowania warunków wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 2 i art. 7. Dotyczy ono dwóch grup najemców, związanych z określonym sposobem udostępnienia mieszkania.

Pierwszą grupę stanowią najemcy lokali mieszkalnych lub budynków mieszkalnych jednorodzinnych wniesionych jako wkład niepieniężny do spółki zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy „lokal za grunt”. Drugą grupę tworzą najemcy lokali mieszkalnych lub budynków mieszkalnych jednorodzinnych wynajmowanych przez społeczną agencję najmu, określaną w przepisie jako „SAN”, o której mowa w art. 22a ust. 1 ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa.

Znaczenie przepisu polega na tym, że wobec najemców należących do tych grup nie stosuje się warunków, które co do zasady wynikają z art. 6 ust. 1 pkt 2 i art. 7. Przepis nie ustanawia odrębnych kryteriów dla tych najemców ani nie opisuje procedury ich weryfikacji. Wskazuje natomiast, że sam fakt objęcia najmu jednym z dwóch wymienionych modeli jest podstawą do wyłączenia stosowania wskazanych warunków. Zakres wyłączenia jest ograniczony wyłącznie do warunków wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 2 i art. 7, a nie do wszystkich regulacji ustawy.

o gospodarce nieruchomościami

Przepis ma charakter wyłącznie zmieniający. Odnosi się w całości do ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego oraz o zmianie niektórych ustaw i modyfikuje brzmienie tego aktu, przy czym treść samych zmian nie została tutaj odtworzona.

### Najważniejsze punkty

- Adresatem przepisu jest tekst ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego oraz o zmianie niektórych ustaw, a nie obywatel ani organ stosujący prawo - z samego artykułu nie wynika żaden obowiązek ani uprawnienie.
- Zmiana obejmuje wykaz poprawek do aktu zmienianego, wyliczonych w akcie nowelizującym.
- Treść wprowadzonych zmian nie jest w tym miejscu odtworzona, więc z komentowanego fragmentu nie da się odczytać, na czym polegały.
- Skutek nastąpił jednorazowo, wraz z wejściem przepisu w życie: brzmienie aktu zmienianego zostało wtedy przeredagowane.
- Stan prawny odczytuje się z aktualnego brzmienia ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego oraz o zmianie niektórych ustaw, a nie z tego artykułu.

### W praktyce

Przy ustalaniu stanu prawnego nie szuka się rozwiązania w tym artykule, lecz w obowiązującym brzmieniu ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego oraz o zmianie niektórych ustaw. Komentowany przepis pozwala jedynie ustalić, że to ten akt ingerował w treść aktu zmienianego.

Przepis uchyla wcześniejsze rozporządzenie dotyczące ogólnych zasad kredytowania budownictwa mieszkaniowego. Oznacza to, że wskazany wcześniej akt prawny traci moc, czyli przestaje obowiązywać jako podstawa regulowania tych zasad. Nie należy więc traktować go jako obowiązującego. Przepis nie opisuje nowych zasad kredytowania, lecz porządkuje relację między obecnym a wcześniejszym rozporządzeniem.

Budownictwo mieszkaniowe

Budownictwo mieszkaniowe w przepisach

Kodeks karny skarbowy1 przepis

o finansowym wsparciu niektórych przedsięwzięć mieszkaniowych3 przepisy

o komercjalizacji państwowego przedsiębiorstwa użyteczności publicznej "Poczta Polska"1 przepis

o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi3 przepisy

o pomocy państwa w ponoszeniu wydatków mieszkaniowych w pierwszych latach najmu mieszkania2 przepisy

o gospodarce nieruchomościami5 przepisów

w sprawie ogólnych zasad udzielania kredytu bankowego na cele mieszkaniowe. #przypis#*#przypis#1 przepis