Przepis określa podstawowy zakres ustawy i wskazuje dwa odrębne mechanizmy wsparcia związane z mieszkaniem. Pierwszy dotyczy **finansowego wsparcia udzielanego ze środków Funduszu Dopłat**. Wsparcie to pozostaje w związku z nabyciem mieszkania, a ustawa ma regulować zasady jego udzielania. Sam przepis nie wskazuje wysokości wsparcia, warunków, które musi spełnić osoba ubiegająca się o pomoc, ani sposobu składania wniosku. Te kwestie nie wynikają z jego treści.

Drugi mechanizm obejmuje zwrot ze środków budżetu państwa części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych. Zwrot jest powiązany z budową własnego mieszkania i dotyczy osób fizycznych. Przepis wskazuje więc zarówno źródło środków, budżet państwa, jak i rodzaj wydatków, zakup materiałów budowlanych, których część może podlegać zwrotowi. Nie oznacza to zwrotu wszystkich poniesionych wydatków, ponieważ mowa jest wyłącznie o ich części.

Znaczenie praktyczne art. 1 polega na wyznaczeniu ram regulacji. Ustawa obejmuje nabycie mieszkania wspierane środkami Funduszu Dopłat oraz budowę własnego mieszkania, w zakresie zwrotu części wydatków na materiały budowlane osobom fizycznym. Przepis rozdziela te formy pomocy według ich celu i źródła finansowania, ale nie przedstawia jeszcze szczegółowych zasad ich stosowania.

o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2013/1304/text/U/D20131304Lj.pdf

Przepis porządkuje podstawowe pojęcia używane w ustawie i wskazuje, jakie znaczenie mają one przy stosowaniu finansowego wsparcia. Definiuje przede wszystkim „nabywcę”, którym może być małżeństwo, osoba samotnie wychowująca dziecko albo osoba niepozostająca w związku małżeńskim. Szczegółowo określa także, kiedy rodzic lub opiekun prawny jest uznawany za osobę samotnie wychowującą dziecko, uwzględniając między innymi stan cywilny, separację, pozbawienie małżonka praw rodzicielskich lub jego odbywanie kary pozbawienia wolności.

W przepisie rozróżniono „lokal mieszkalny”, „dom jednorodzinny” i „mieszkanie”, a także wyjaśniono pojęcia „pierwszego zasiedlenia mieszkania” oraz powierzchni użytkowej. Zdefiniowano dwa główne rodzaje wsparcia: dofinansowanie wkładu własnego, przeznaczone na część ceny zakupu mieszkania lub wkład budowlany, oraz spłatę części kredytu w związku z urodzeniem lub przysposobieniem dziecka.

Przepis wskazuje również, czym jest „instytucja kredytująca”, „umowa deweloperska”, „umowa o budowę lokalu”, mieszkaniowy rachunek powierniczy i prospekt informacyjny. Określa sposób ustalania średniego wskaźnika przeliczeniowego kosztu odtworzenia powierzchni użytkowej, zależnie od położenia mieszkania, z odrębnymi zasadami dla miast będących siedzibą wojewody lub sejmiku województwa, gmin sąsiadujących oraz pozostałych gmin.

Końcowe definicje dotyczą Funduszu Dopłat, podatku VAT, faktury i urzędu skarbowego. Mają znaczenie przy rozliczaniu wsparcia oraz przy wniosku o zwrot części wydatków na zakup materiałów budowlanych.

Przepis określa zasady ubiegania się przez osobę fizyczną o zwrot części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych. Zwrot jest finansowany z budżetu państwa i dotyczy wydatków związanych z zaspokojeniem własnych potrzeb mieszkaniowych. Może obejmować budowę domu jednorodzinnego, a także nadbudowę lub rozbudowę budynku na cele mieszkalne albo przebudowę budynku, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego, jeżeli w wyniku tych prac powstał lokal mieszkalny.

Warunkiem jest realizowanie przedsięwzięcia na podstawie pozwolenia na budowę wydanego po dniu wskazanym w przepisie albo na podstawie zgłoszenia budowy. Ustawa wprowadza również limity powierzchni użytkowej. Dla lokalu mieszkalnego i domu jednorodzinnego wynoszą one odpowiednio 75 i 100, a w przypadku osoby wychowującej przynajmniej troje dzieci, spełniających warunki określone w art. 7 ust. 1a, odpowiednio 85 i 110.

Co do zasady osoba ubiegająca się o zwrot nie może do końca roku kalendarzowego, w którym wydano pozwolenie na budowę albo dokonano zgłoszenia, ukończyć 36 lat. Nie może też wcześniej posiadać określonych praw do budynku lub lokalu mieszkalnego, w tym prawa własności, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu ani udziału we współwłasności, który przy jej zniesieniu obejmowałby co najmniej jeden lokal mieszkalny. Wyłączenia te nie obowiązują osoby wychowującej przynajmniej troje dzieci spełniających warunki z art. 7 ust. 1a. Przepis wyznacza więc zarówno zakres wydatków objętych pomocą, jak i wymagania dotyczące celu inwestycji, jej podstawy formalnej, powierzchni, wieku oraz dotychczasowej sytuacji mieszkaniowej.

Przepis określa zasady zwrotu części wydatków poniesionych przez osobę fizyczną na zakup materiałów budowlanych. Zwrot obejmuje materiały, które w okresie wskazanym w ust. 1 były objęte niższą stawką podatku od towarów i usług, a następnie zostały objęte podatkiem VAT. Wydatki muszą być związane z budową, dla której wydano pozwolenie na budowę albo dokonano zgłoszenia budowy, o których mowa w art. 20 ust. 3 pkt 2, oraz poniesione w okresie określonym w tym ustępie.

Podstawą obliczenia zwrotu jest wyłącznie faktura wystawiona dla osoby fizycznej. Przy stawce VAT 22% zwrot wynosi 68,18% kwoty podatku wykazanej na fakturach. Jednocześnie obowiązuje limit, którego wysokość jest powiązana z iloczynem 70 m² powierzchni użytkowej i ceny 1 m² budynku mieszkalnego przyjmowanej do obliczenia premii gwarancyjnej. Limit ten wynosi 12,295% wskazanej wartości. Jeżeli stosowana jest stawka 23%, zwrot wynosi 65,22% podatku, a limit jest obliczany przy zastosowaniu wskaźnika 12,195%.

**Najważniejsze zasady:**
- zwrot dotyczy łącznie wszystkich wydatków udokumentowanych fakturami,
- obliczona kwota jest zaokrąglana do pełnych złotych,
- w małżeństwie kwota zwrotu przysługuje łącznie obojgu małżonkom.

Minister właściwy do spraw budownictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, ogłasza wykaz materiałów objętych tym mechanizmem. Wykaz pozwala określić, które materiały mogą zostać uwzględnione przy obliczaniu zwrotu.

Przepis określa zasady przejściowe dotyczące zwrotu części wydatków na zakup materiałów budowlanych. Uprawnienie przysługuje osobie fizycznej, która przed graniczną datą wskazaną w ust. 1 poniosła wydatki na materiały objęte ustawą wymienioną w tym ustępie. Po upływie tej daty można ubiegać się o zwrot na dotychczasowych zasadach.

Ustęp 2 wiąże termin złożenia wniosku z okresem, w którym wystawiono fakturę dla osoby fizycznej. Wskazano pięć kolejnych, dwuletnich przedziałów. Dla każdego z nich przewidziano odrębny termin końcowy na złożenie wniosku, przypadający odpowiednio na koniec kolejnych lat. Oznacza to, że znaczenie ma nie tylko sam zakup materiałów, lecz także data wystawienia faktury i przyporządkowanie jej do właściwego przedziału.

Jeżeli wniosek jest składany po raz pierwszy po granicznej dacie określonej w ust. 3, limity kwoty zwrotu oblicza się według zasad wskazanych w art. 3 ust. 5 i 6 ustawy wymienionej w ust. 1. Okres uwzględniany przy tych limitach liczony jest od dnia złożenia wniosku do końcowej daty określonej w tym ustępie.

Przepis zachowuje także dotychczasowe reguły dla spraw wszczętych, lecz niezakończonych przed wskazanym momentem. W takich postępowaniach stosuje się przepisy wcześniejsze. W praktyce regulacja rozdziela więc nowe wnioski, dla których ustala terminy i zasady obliczania limitów, od spraw już prowadzonych, które pozostają objęte poprzednimi przepisami.

Budowlane materiały

Budowlane materiały w przepisach

o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi5 przepisów