Biuro narodowe

„Biuro narodowe” to ustawowo określona organizacja skupiająca zakłady ubezpieczeń działające w obrębie jednego państwa. Chodzi wyłącznie o zakłady, które oferują ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Pojęcie nie oznacza więc pojedynczego ubezpieczyciela ani każdej organizacji związanej z rynkiem ubezpieczeniowym, lecz wspólną strukturę zakładów prowadzących określony rodzaj działalności.

Definicja zawarta w ustawie „Ubezpieczenia obowiązkowe, Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny i Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych” ma kilka istotnych elementów:

• organizacja zakładów ubezpieczeń, a więc podmiot lub struktura łącząca zakłady wykonujące działalność ubezpieczeniową;
• związek z konkretnym terytorium, ponieważ biuro narodowe odnosi się do zakładów działających w danym państwie;
• ściśle wskazany zakres działalności, obejmujący ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych.

Takie ujęcie pozwala ustalić, jakie podmioty mogą być traktowane jako biuro narodowe na potrzeby przepisów dotyczących obowiązkowego ubezpieczenia komunikacyjnego. Znaczenie ma zatem zarówno organizacyjny charakter tej instytucji, jak i to, czy tworzą ją zakłady zajmujące się właśnie ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych. Nie wystarczy samo prowadzenie działalności ubezpieczeniowej, jeżeli nie obejmuje ona tego rodzaju ubezpieczenia.

W praktyce biuro narodowe stanowi wspólny punkt odniesienia dla zakładów ubezpieczeń należących do tej organizacji. Jego wskazanie w ustawie porządkuje system związany z ubezpieczeniami komunikacyjnymi i ułatwia określenie, jaka organizacja reprezentuje lub skupia ubezpieczycieli wykonujących działalność w danym państwie. Pojęcie może mieć znaczenie przy stosowaniu przepisów regulujących funkcjonowanie rynku obowiązkowych ubezpieczeń komunikacyjnych, zwłaszcza tam, gdzie potrzebne jest rozróżnienie między poszczególnym zakładem ubezpieczeń a organizacją obejmującą większą grupę takich zakładów.