Biowodór

Biowodór to wodór, którego źródłem w procesie wytwarzania jest biomasa. W ustawie o biokomponentach i biopaliwach ciekłych nazwa ta odnosi się więc nie do każdego wodoru, lecz do wodoru wyróżnionego ze względu na pochodzenie wykorzystanego surowca. Kluczową przesłanką jest zastosowanie biomasy jako materiału, z którego wodór został wytworzony.

Zakres pojęcia

Biowodór ma dwa podstawowe elementy:

• produktem jest wodór,
• wodór powstaje z biomasy.

Oba warunki muszą wystąpić łącznie. Sam fakt, że substancja jest wodorem, nie wystarcza do uznania jej za biowodór. Znaczenie ma także sposób określenia jego pochodzenia, czyli związek między produktem a biomasą wykorzystaną do jego wytworzenia. Definicja nie wskazuje natomiast konkretnej technologii produkcji, parametrów jakościowych ani postaci, w jakiej biowodór ma być wykorzystywany.

W praktyce pojęcie pozwala odróżnić wodór wytwarzany z biomasy od wodoru uzyskiwanego z innych źródeł. Ma to znaczenie dla posługiwania się jednolitą terminologią w przepisach dotyczących biokomponentów i biopaliw ciekłych oraz dla oceny, czy określony produkt mieści się w kategorii objętej ustawową nazwą. O zakwalifikowaniu danego wodoru jako biowodoru decyduje zatem przede wszystkim surowiec wykorzystany w procesie produkcji, a nie samo handlowe oznaczenie produktu.

Tak rozumiane pojęcie ma znaczenie porządkujące i klasyfikacyjne. Ułatwia wskazanie, że dany wodór wiąże się z wykorzystaniem biomasy, a więc należy go analizować w kontekście rozwiązań prawnych odnoszących się do źródeł pochodzenia produktów energetycznych. Definicja nie przesądza jednak sama przez się o wszystkich skutkach prawnych, sposobie stosowania biowodoru ani o spełnieniu innych wymagań, które mogą wynikać z przepisów odnoszących się do konkretnego zastosowania.