Biorczyni

Biorczyni to kobieta, której w ramach procedur objętych ustawą „Leczenie niepłodności” stosuje się materiał rozrodczy pochodzący od dawcy albo zarodek przekazany do wykorzystania. Pojęcie to odnosi się więc do osoby, która przyjmuje komórki rozrodcze lub zarodek w celu zastosowania ich w procesie prowadzącym do uzyskania ciąży.

Ustawowa definicja obejmuje kilka sytuacji. Biorczyni może otrzymać komórki rozrodcze przekazane w ramach dawstwa partnerskiego, czyli dawstwa przewidzianego dla partnerów, albo dawstwa innego niż partnerskie. Może również korzystać z zarodka przekazanego w celu dawstwa zarodka. W przypadku komórek rozrodczych ustawa uwzględnia zarówno ich zastosowanie bezpośrednio w organizmie kobiety, jak i wykorzystanie pozaustrojowe, a więc poza jej organizmem, w ramach odpowiedniej procedury medycznej. Elementem definicji jest zatem nie tylko rodzaj przekazanego materiału, lecz także sposób jego zastosowania.

Określenie biorczyni służy ustaleniu, kogo dotyczą przepisy regulujące przyjęcie i wykorzystanie przekazanych komórek rozrodczych albo zarodków. Ma znaczenie praktyczne, ponieważ pozwala jednoznacznie opisać rolę kobiety w dokumentacji związanej z daną procedurą. Nie jest to ogólne określenie każdej pacjentki korzystającej z leczenia niepłodności, lecz termin odnoszący się do kobiety, u której stosuje się materiał pochodzący z dawstwa w jednej z form wskazanych w ustawie.

Pojęcie to ma również znaczenie w przepisach dotyczących niepowtarzalnego oznakowania i monitorowania komórek rozrodczych oraz zarodków. W tym kontekście biorczyni jest osobą, z którą wiąże się dokumentacja dotycząca zastosowania oznakowanego materiału. Ułatwia to prawidłowe przyporządkowanie informacji o komórkach lub zarodkach do właściwej procedury i osoby, której materiał ten został przekazany do zastosowania.