Biorca krwi

Biorca krwi to osoba, której w ramach procedury medycznej przetoczono krew albo określone składniki krwi. Ustawowa definicja, zawarta w ustawie „o publicznej służbie krwi”, wskazuje więc na dwa podstawowe elementy tego pojęcia: musi chodzić o osobę oraz o faktyczne wykonanie przetoczenia. Przedmiotem przetoczenia może być krew jako całość albo jej wyodrębnione składniki. Samo rozważanie transfuzji, zakwalifikowanie do niej lub przygotowanie krwi nie wystarcza do uznania kogoś za biorcę w rozumieniu tej definicji.

Decydujące znaczenie ma to, że przetoczenie rzeczywiście nastąpiło. Definicja nie uzależnia statusu biorcy od przyczyny transfuzji, jej wyniku, ilości podanej krwi ani od wskazania osoby, od której krew pochodziła. Nie wymaga również, aby przetoczono wyłącznie pełną krew, ponieważ obejmuje także jej składniki. Dzięki temu pojęcie może odnosić się do każdej osoby spełniającej opisane kryterium, niezależnie od szczegółów konkretnego przypadku.

Termin służy uporządkowaniu ustawowej terminologii dotyczącej publicznej służby krwi. Pozwala jednoznacznie określić osobę, która przyjęła krew lub jej składniki, i odróżnić ją od innych uczestników związanych z obrotem krwią, w szczególności od dawcy. Ma to znaczenie praktyczne przy opisywaniu czynności, dokumentacji i relacji występujących w obszarze krwiodawstwa i lecznictwa. Samo określenie kogoś jako biorcy krwi potwierdza wystąpienie zdarzenia objętego definicją, ale nie przesądza jeszcze o innych prawach, obowiązkach lub skutkach medycznych, które mogą wynikać z odrębnych regulacji albo z konkretnej sytuacji.