Biopłyny

Biopłyny to, w rozumieniu ustawy „Odnawialne źródła energii”, ciekłe paliwa produkowane z biomasy i przeznaczone do celów energetycznych innych niż napędzanie środków transportu. Ich wykorzystanie może polegać przede wszystkim na wytwarzaniu energii elektrycznej albo ciepła. O zakwalifikowaniu danego paliwa jako biopłynu decyduje więc łączne spełnienie kilku przesłanek.

Po pierwsze, paliwo musi mieć postać ciekłą. Po drugie, musi być wytworzone z biomasy, a więc z materiału stanowiącego odnawialne źródło pochodzenia biologicznego. Po trzecie, jego przeznaczeniem powinny być cele energetyczne, ale nie transport. Chodzi zatem o paliwa spalane lub wykorzystywane w instalacjach służących produkcji energii elektrycznej lub ciepła, a nie o paliwa używane do napędu pojazdów.

Definicja obejmuje także warunek dotyczący instalacji, w których biopłyny są wykorzystywane. Instalacje te muszą spełniać wymagania odnoszące się do standardów emisyjnych, jednak tylko wtedy, gdy takie standardy zostały określone w przepisach o ochronie środowiska. Oznacza to, że ocena, czy konkretny biopłyn mieści się w ustawowym pojęciu, nie ogranicza się do ustalenia jego pochodzenia i stanu skupienia. Należy również uwzględnić sposób jego wykorzystania oraz wymagania środowiskowe dotyczące instalacji.

Pojęcie służy wyodrębnieniu w ustawie szczególnej kategorii paliw związanych z energetycznym wykorzystaniem biomasy. Ma znaczenie praktyczne przy ocenie, czy dane paliwo może być traktowane jako biopłyn na potrzeby stosowania przepisów o odnawialnych źródłach energii. Pozwala odróżnić je zarówno od paliw przeznaczonych do transportu, jak i od innych produktów pochodzących z biomasy, które nie są ciekłymi paliwami wykorzystywanymi do produkcji energii elektrycznej lub ciepła. Jednocześnie wskazuje, że korzystanie z biopłynów powinno odbywać się w instalacjach uwzględniających wymagania ochrony środowiska, jeżeli dla danego rodzaju instalacji określono standardy emisyjne.