Biomasa pochodzenia rolniczego

„Biomasa pochodzenia rolniczego” to kategoria materiałów pochodzących z rolnictwa oraz z przetwarzania produktów rolnych, wyróżniona w ustawie „Odnawialne źródła energii”. Pojęcie obejmuje surowce, które mogą być wykorzystywane jako źródło energii odnawialnej, jeżeli ich pochodzenie wiąże się z działalnością rolniczą albo z przetwarzaniem jej produktów.

W definicji można wskazać dwie podstawowe grupy materiałów:

• biomasę uzyskiwaną z upraw energetycznych, czyli roślin uprawianych z przeznaczeniem na wykorzystanie energetyczne;
• odpady i pozostałości powstające podczas produkcji rolnej oraz w zakładach, które przetwarzają produkty rolne.

Druga grupa obejmuje zatem materiały uboczne, które pojawiają się w toku działalności rolniczej lub w procesie przetwarzania jej rezultatów. O zakwalifikowaniu materiału do tej kategorii decyduje jego źródło. Nie chodzi o każdą biomasę ani o dowolne odpady organiczne, lecz o takie, które pozostają w związku z uprawą, produkcją rolną lub przetwarzaniem produktów pochodzących z rolnictwa.

Pojęcie służy w ustawie do określenia, jakie materiały mogą być traktowane jako biomasa o rolniczym pochodzeniu w ramach regulacji dotyczących odnawialnych źródeł energii. Ma to znaczenie przy opisywaniu surowca wykorzystywanego do wytwarzania energii oraz przy odróżnianiu go od biomasy pochodzącej z innych źródeł. W praktyce pozwala uporządkować materiały stosowane w energetyce według ich pochodzenia i ustalić, czy dany surowiec mieści się w ustawowej kategorii.

Istotne jest także to, że definicja obejmuje nie tylko całe rośliny z upraw energetycznych, lecz również pozostałości i odpady powstające przy produkcji lub przetwarzaniu produktów rolnych. Dzięki temu kategoria ta odnosi się zarówno do celowo pozyskiwanych surowców energetycznych, jak i do materiałów ubocznych, które mogą znaleźć zastosowanie energetyczne.