Bioetanol

Bioetanol to, w rozumieniu ustawy „o biokomponentach i biopaliwach ciekłych”, alkohol etylowy pochodzenia biomasowego, czyli wytworzony z biomasy. O zakwalifikowaniu danego produktu jako bioetanolu decydują zatem przede wszystkim dwa elementy: jego charakter chemiczny jako alkoholu etylowego oraz sposób pochodzenia, związany z wykorzystaniem biomasy do jego wytworzenia. Sama nazwa nie odnosi się więc do każdego alkoholu etylowego, lecz do takiego, który spełnia ustawowe kryterium pochodzenia.

Definicja obejmuje również bioetanol znajdujący się w określonych eterach, czyli w eterze etylo-tert-butylowym oraz eterze etylo-tert-amylowym. Oznacza to, że pojęcie może dotyczyć nie tylko alkoholu występującego jako samodzielna substancja, lecz także jego obecności w tych konkretnych związkach. Ustawodawca uwzględnia w ten sposób formę, w jakiej składnik może występować w obrocie lub w rozwiązaniach związanych z biopaliwami ciekłymi.

Istotne ograniczenie dotyczy alkoholu etylowego o stężeniu przekraczającym 96% objętościowo. Taki alkohol nie jest uznawany za biomasę przeznaczoną do wytwarzania bioetanolu. W praktyce oznacza to, że przy ocenie, czy dany materiał może być podstawą wytworzenia bioetanolu w rozumieniu ustawy, nie wystarczy ustalenie, że jest alkoholem etylowym. Należy również uwzględnić ustawowe wyłączenie odnoszące się do jego stężenia.

Znaczenie pojęcia w ustawie polega na wyznaczeniu, jakie produkty i składniki mogą być traktowane jako bioetanol na potrzeby regulacji dotyczących biokomponentów i biopaliw ciekłych. Definicja porządkuje więc klasyfikację substancji według ich pochodzenia, postaci oraz stężenia. Ma znaczenie praktyczne przy ustalaniu, czy określony alkohol etylowy albo substancja zawierająca taki alkohol mieści się w zakresie ustawowego pojęcia bioetanolu. Zastrzeżenie dotyczące alkoholu powyżej 96% objętościowo zapobiega natomiast uznawaniu za właściwą biomasę materiału, który został wyłączony przez samą definicję.