Biobutanol

Biobutanol to pojęcie zdefiniowane w ustawie o biokomponentach i biopaliwach ciekłych. Oznacza ono butanol, czyli alkohol butylowy, którego pochodzenie wiąże się z wykorzystaniem biomasy. Dla uznania danego produktu za biobutanol istotne są więc dwa elementy: jego charakter chemiczny oraz sposób wytworzenia. Musi to być alkohol butylowy, a zarazem produkt uzyskany z biomasy.

Definicja nie obejmuje każdego butanolu. Sama zgodność właściwości chemicznych nie wystarcza, jeżeli substancja nie została wytworzona z biomasy. O zakwalifikowaniu produktu jako biobutanolu decyduje zatem nie tylko to, czym jest on pod względem chemicznym, lecz także z jakiego surowca i w jakim procesie powstał. Biomasa stanowi tu element przesądzający o jego biogenicznym charakterze, odróżniającym go od alkoholu butylowego pochodzącego z innych źródeł.

W ustawie pojęcie to służy do jednoznacznego wskazania określonego rodzaju produktu należącego do obszaru biokomponentów i biopaliw ciekłych. Dzięki ustawowej definicji można odróżnić biobutanol od innych alkoholi oraz od produktów, które mają podobne właściwości, ale nie spełniają wymogu wytworzenia z biomasy. Ma to znaczenie przy stosowaniu przepisów odnoszących się do produktów pochodzenia biogenicznego i ich wykorzystania w sektorze paliwowym.

W praktyce termin może być używany do opisu składnika paliwa lub surowca, którego właściwości wynikają zarówno z rodzaju substancji, jak i z jej odnawialnego pochodzenia. Definicja nie wskazuje konkretnej biomasy, technologii produkcji ani parametrów jakościowych biobutanolu. Nie rozstrzyga również samodzielnie o wszystkich zasadach jego stosowania. Określa przede wszystkim, jaki produkt ustawa nakazuje rozumieć pod tym pojęciem.