Bezrobotny

Bezrobotny to w polskim prawie osoba, która nie pozostaje w zatrudnieniu ani nie wykonuje innej pracy zarobkowej, jest zdolna i gotowa do podjęcia pracy oraz aktywnie jej poszukuje, a ponadto została zarejestrowana w powiatowym urzędzie pracy. Nie jest nim zatem każda osoba niepracująca. Status bezrobotnego zależy od spełnienia dodatkowych warunków określonych w przepisach o rynku pracy i służbach zatrudnienia.

Za bezrobotnego może zostać uznana osoba w wieku od ukończenia 18 lat do osiągnięcia wieku emerytalnego, która nie uczy się w szkole w systemie stacjonarnym i nie ma określonego, stałego źródła dochodu. Powinna być gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej. W przypadku osoby z niepełnosprawnością wystarczająca jest gotowość do pracy w wymiarze co najmniej połowy pełnego wymiaru, jeżeli pozwala na to jej stan zdrowia.

Status bezrobotnego ma charakter administracyjny i powstaje w związku z rejestracją w powiatowym urzędzie pracy. Rejestracja umożliwia korzystanie z instrumentów pomocy na rynku pracy, takich jak pośrednictwo pracy, poradnictwo zawodowe, szkolenia, staże, prace interwencyjne, roboty publiczne lub inne formy aktywizacji. Bezrobotny może także zostać skierowany do udziału w pomocy organizowanej przez inny powiatowy urząd pracy, na zasadach określonych w przepisach.

Posiadanie tego statusu może mieć znaczenie dla objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym, a w określonych sytuacjach także dla prawa do świadczeń związanych z pozostawaniem bez pracy. Nie oznacza jednak automatycznie prawa do zasiłku dla bezrobotnych, ponieważ zasiłek wymaga spełnienia odrębnych warunków.

Status wygasa lub zostaje utracony między innymi w razie podjęcia zatrudnienia albo innej pracy zarobkowej, nabycia prawa do emerytury lub zaistnienia innych okoliczności wyłączających spełnianie ustawowych wymagań. Bezrobotny ma obowiązek zgłosić powiatowemu urzędowi pracy okoliczności powodujące utratę statusu w terminie 7 dni.