Bezpośrednie dostarczanie energii elektrycznej

Bezpośrednie dostarczanie energii elektrycznej to sposób realizacji dostawy, w którym energia trafia do odbiorcy bez korzystania z sieci elektroenergetycznej albo z wykorzystaniem sieci należącej do przedsiębiorstwa energetycznego prowadzącego działalność w zakresie obrotu energią elektryczną, wskazanego w art. 3 pkt 11f ustawy. Definicja tego pojęcia znajduje się w ustawie „Prawo energetyczne”.

Pojęcie obejmuje zatem dwa warianty:

• dostawa odbywa się całkowicie z pominięciem sieci elektroenergetycznej,
• dostawa przebiega z użyciem sieci, ale jest to sieć przedsiębiorstwa określonego przez ustawę jako podmiot zajmujący się obrotem energią elektryczną.

Kluczowe znaczenie ma nie tylko sam fakt dostarczania energii, lecz także sposób, w jaki jest ona przesyłana, oraz charakter przedsiębiorstwa, którego sieć została wykorzystana. Definicja nie opisuje więc każdej dostawy energii realizowanej z użyciem dowolnej sieci, lecz wyodrębnia dostawy spełniające wskazane kryteria techniczne i podmiotowe.

W ustawie „Prawo energetyczne” określenie to służy uporządkowaniu sposobów dostarczania energii elektrycznej i odróżnieniu dostaw realizowanych bez sieci lub za pośrednictwem ściśle wskazanego rodzaju przedsiębiorstwa od innych sposobów dostawy. Ma to znaczenie praktyczne przy ustalaniu, czy konkretna sytuacja mieści się w ustawowej kategorii bezpośredniego dostarczania energii. Wymaga to sprawdzenia, czy sieć w ogóle została wykorzystana, a jeśli tak, do jakiego przedsiębiorstwa należy lub z jakim przedsiębiorstwem jest związana w rozumieniu przepisu.