Bezpośredni gazociąg transportu dwutlenku węgla

Bezpośredni gazociąg transportu dwutlenku węgla to specjalnie przeznaczony rurociąg służący do przesyłania dwutlenku węgla bezpośrednio z instalacji wychwytywania do miejsca jego składowania. Jego cechą wyróżniającą jest pominięcie sieci transportowej dwutlenku węgla, a więc samodzielne połączenie źródła wychwyconego gazu ze składowiskiem.

Pojęcie obejmuje nie tylko sam rurociąg, lecz także związane z nim urządzenia, jeżeli zostały przewidziane jako jego elementy towarzyszące. Są to przede wszystkim tłocznie, które wspomagają przemieszczanie dwutlenku węgla, oraz stacje redukcyjne, służące do obniżania jego parametrów ciśnienia. Wszystkie te elementy muszą pozostawać funkcjonalnie związane z trasą bezpośredniego transportu.

Dla uznania danego ciągu za bezpośredni gazociąg transportu dwutlenku węgla istotne są zatem trzy przesłanki:

• musi istnieć rurociąg wraz z ewentualnymi towarzyszącymi tłoczniami lub stacjami redukcyjnymi,
• całość musi być zbudowana w celu transportu dwutlenku węgla,
• transport ma przebiegać bezpośrednio między instalacją wychwytywania a składowiskiem, z pominięciem sieci transportowej.

Definicja z ustawy „Prawo energetyczne” wskazuje więc, jaki rodzaj infrastruktury jest traktowany jako odrębny, bezpośredni sposób transportu dwutlenku węgla. Ma to znaczenie praktyczne przy rozróżnianiu instalacji służących wyłącznie takiemu połączeniu od elementów należących do szerszej sieci transportowej. Decydujące jest nie tylko techniczne wykonanie rurociągu, lecz także jego przeznaczenie oraz sposób połączenia instalacji wychwytywania ze składowiskiem.