Jeżeli patent został naruszony, uprawniony z patentu albo osoba, której ustawa przyznaje takie uprawnienie, może żądać od naruszającego kilku rodzajów działań. Chodzi przede wszystkim o zaprzestanie naruszania oraz wydanie bezpodstawnie uzyskanych korzyści. Jeżeli naruszenie było zawinione, można również żądać naprawienia wyrządzonej szkody. Naprawienie szkody może nastąpić na zasadach ogólnych albo przez zapłatę określonej sumy pieniężnej. Jej wysokość może odpowiadać opłacie licencyjnej lub innemu odpowiedniemu wynagrodzeniu, które w chwili dochodzenia roszczeń należałoby zapłacić za zgodę uprawnionego na korzystanie z wynalazku. Przepis przewiduje także możliwość publicznego przedstawienia rozstrzygnięcia w sprawie naruszenia patentu. Sąd może, na wniosek uprawnionego, nakazać podanie do publicznej wiadomości całości albo części orzeczenia lub informacji o nim. To sąd określa sposób i zakres takiego działania. W szczególnej sytuacji sąd może nakazać osobie, która naruszyła patent, zapłatę stosownej sumy pieniężnej na rzecz uprawnionego, zamiast nakazania zaniechania naruszania albo wydania rozstrzygnięcia wskazanego w art. 286. Dotyczy to jednak wyłącznie naruszenia niezawinionego, a ponadto osoba naruszająca musi złożyć wniosek. Warunkiem jest również to, aby zaniechanie naruszania lub rozstrzygnięcie były dla niej niewspółmiernie dotkliwe, a zapłata odpowiedniej sumy właściwie uwzględniała interesy uprawnionego.

Prawo własności przemysłowej

Osoba uprawniona do znaku towarowego może żądać, aby naruszyciel zaprzestał naruszania prawa. Może także domagać się wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści. Jeżeli naruszenie było zawinione, możliwe jest również żądanie naprawienia szkody. Odszkodowanie może być dochodzone na zasadach ogólnych albo w formie zapłaty kwoty odpowiadającej opłacie licencyjnej lub innemu stosownemu wynagrodzeniu, które należałoby zapłacić za zgodę na korzystanie ze znaku. Ochrona może obejmować także opakowania, etykiety, metki, zabezpieczenia oraz urządzenia służące do sprawdzania autentyczności. Jeżeli istnieje ryzyko ich wykorzystania do naruszenia prawa, można żądać zaprzestania umieszczania na nich oznaczenia identycznego ze znakiem lub do niego podobnego. Można również żądać zaniechania oferowania, sprzedaży, importu, eksportu albo przechowywania takich przedmiotów w celu ich sprzedaży. Jeżeli znak w słowniku, encyklopedii lub podobnej publikacji wygląda jak nazwa rodzajowa towaru, wydawca powinien na żądanie uprawnionego dodać informację, że jest to zarejestrowany znak towarowy. Uprawniony może zakazać używania późniejszego oznaczenia identycznego lub podobnego, gdy dotyczy ono takich samych albo podobnych towarów i może wprowadzać odbiorców w błąd. W przypadku renomowanego znaku zakaz może dotyczyć także używania oznaczenia, które bez uzasadnionej przyczyny czerpie nienależną korzyść z renomy znaku albo jej szkodzi. Naruszeniem może być także używanie znaku jako nazwy handlowej lub nazwy przedsiębiorstwa, a także w reklamie będącej czynem nieuczciwej konkurencji. Roszczenia mogą być kierowane również przeciwko sprzedawcy towarów pochodzących spoza uprawnionego lub osoby przez niego upoważnionej, a także przeciwko podmiotowi, z którego usług korzystano przy naruszeniu. Przepis przewiduje ponadto szczególne uprawnienia wobec towarów z państw trzecich oraz wyjątki dotyczące leków i międzynarodowych niezastrzeżonych nazw ich składników.

Bezpodstawnie uzyskane korzyści

Bezpodstawnie uzyskane korzyści w przepisach

Prawo własności przemysłowej2 przepisy