Bezpieczeństwo żywności

Bezpieczeństwo żywności to, w rozumieniu ustawy „Bezpieczeństwo żywności i żywienia”, całość warunków oraz działań, które mają zapewnić, że żywność nie będzie zagrażała zdrowiu ani życiu człowieka. Pojęcie obejmuje nie tylko sam produkt końcowy, lecz także wymagania odnoszące się do wszystkich etapów jego produkcji i obrotu. Oznacza to konieczność uwzględniania okoliczności, które mogą wpływać na właściwości żywności i jej oddziaływanie na organizm człowieka.

Na bezpieczeństwo żywności składają się w szczególności:

• warunki prowadzenia produkcji i obrotu żywnością oraz działania podejmowane na każdym z tych etapów,
• sposób i zakres stosowania substancji dodatkowych oraz aromatów,
• kontrola poziomu substancji zanieczyszczających i pozostałości pestycydów,
• wymagania dotyczące napromieniania żywności,
• zachowanie właściwych cech organoleptycznych, czyli właściwości rozpoznawalnych za pomocą zmysłów, takich jak wygląd, zapach, smak lub konsystencja.

Definicja wskazuje więc, że bezpieczeństwo jest pojęciem wieloelementowym. Nie ogranicza się do sprawdzenia, czy żywność nie zawiera jednej określonej substancji. Obejmuje całą grupę warunków i czynności, które razem mają chronić zdrowie i życie człowieka. Znaczenie ma zarówno sposób postępowania z żywnością, jak i jej skład, obecność zanieczyszczeń, użycie określonych substancji oraz końcowe właściwości produktu.

W praktyce pojęcie to stanowi punkt odniesienia dla wymagań dotyczących żywności oraz dla oceny, czy proces jej wytwarzania i wprowadzania do obrotu odbywa się w sposób zapewniający ochronę zdrowia i życia. Pozwala także powiązać wymagania dotyczące higieny, składu, pozostałości i właściwości żywności z jednym celem, jakim jest zapewnienie jej bezpieczeństwa. Pojęcie ma znaczenie również w innych regulacjach dotyczących rynku rybnego, produktów pochodzenia zwierzęcego oraz szczególnych odstępstw od wymagań higienicznych przy wytwarzaniu tradycyjnej żywności niezwierzęcego pochodzenia.