Bezpieczeństwo systemów informacyjnych

Bezpieczeństwo systemów informacyjnych oznacza ich zdolność do odpornego działania w sytuacjach, które mogą zagrozić przetwarzanym danym albo usługom związanym z tymi systemami. Chodzi o to, aby system, przy określonym poziomie pewności, był przygotowany na zdarzenia naruszające podstawowe właściwości informacji i usług, a ich skutki nie podważały prawidłowego funkcjonowania systemu.

Pojęcie obejmuje cztery podstawowe elementy:

• poufność, czyli ochronę danych przed dostępem osób lub podmiotów nieuprawnionych,
• integralność, czyli zabezpieczenie danych przed nieuprawnioną zmianą, zniekształceniem lub usunięciem,
• dostępność, czyli możliwość korzystania z danych i usług wtedy, gdy są potrzebne,
• autentyczność, czyli możliwość potwierdzenia, że dane, ich źródło albo związana z nimi usługa są rzeczywiście tym, za co mają być uznane.

Istotna jest także odporność systemu. Nie oznacza ona absolutnej ochrony przed każdym zagrożeniem ani gwarancji, że żadne zdarzenie nigdy nie wystąpi. Oznacza raczej taki poziom zabezpieczenia i zdolności do zachowania właściwego działania, który odpowiada przyjętemu poziomowi pewności. Ten element pokazuje, że bezpieczeństwo ocenia się nie tylko przez istnienie zabezpieczeń, lecz także przez ich skuteczność wobec zdarzeń wpływających na dane lub usługi.

W ustawie „Krajowy system cyberbezpieczeństwa” pojęcie to wyznacza znaczenie bezpieczeństwa systemów, których działanie wiąże się z przetwarzaniem danych lub oferowaniem usług. Pomaga określić, przed jakimi skutkami system powinien być chroniony i jakie cechy informacji oraz usług wymagają zachowania. W praktyce stanowi punkt odniesienia przy ocenie, czy system zapewnia ochronę danych oraz ciągłość i wiarygodność korzystania z usług. Bezpieczeństwo nie ogranicza się więc do ochrony samego sprzętu lub oprogramowania. Obejmuje również dane przetwarzane przez system, usługi przez niego oferowane oraz zaufanie do ich dostępności, poprawności i pochodzenia.