Bezpieczeństwo gazowe państwa

Bezpieczeństwo gazowe państwa to taki stan zaopatrzenia w gaz ziemny, który pozwala zaspokajać potrzeby odbiorców zarówno obecnie, jak i w przyszłości. Nie chodzi więc wyłącznie o dostępność gazu w danej chwili, lecz o możliwość zapewnienia dostaw także w dalszej perspektywie, zgodnie z przewidywanym zapotrzebowaniem.

Pojęcie obejmuje kilka elementów. Po pierwsze, dostawy muszą odpowiadać zapotrzebowaniu odbiorców, czyli zapewniać gaz w potrzebnej ilości. Po drugie, istotny jest czas dostawy, ponieważ samo posiadanie gazu nie wystarcza, jeżeli nie może on trafić do odbiorców wtedy, gdy jest potrzebny. Po trzecie, sposób zapewnienia dostaw powinien być możliwy do wykonania pod względem technicznym oraz uzasadniony ekonomicznie. Oznacza to, że bezpieczeństwo gazowe nie jest oceniane wyłącznie przez pryzmat samej dostępności surowca, ale także realnych możliwości jego dostarczenia i racjonalności przyjętych rozwiązań.

Końcowym celem jest umożliwienie prawidłowego funkcjonowania gospodarki. Zakłócenia w dostawach gazu mogą bowiem wpływać na działalność przedsiębiorstw, wykonywanie usług oraz ogólne funkcjonowanie rynku. Bezpieczeństwo gazowe państwa wyznacza zatem poziom, przy którym potrzeby odbiorców są zabezpieczone w sposób wystarczający dla stabilnego działania gospodarki.

W ustawie o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym pojęcie to stanowi punkt odniesienia dla oceny, czy państwo jest w stanie zapewnić bieżące i przyszłe dostawy gazu. Ma znaczenie przy określaniu, czy występuje zagrożenie dla ciągłości zaopatrzenia oraz czy potrzebne jest zastosowanie przewidzianych w ustawie mechanizmów reagowania. W praktyce opisuje więc nie tylko dostęp do gazu, lecz całokształt warunków koniecznych do jego terminowego, wykonalnego technicznie i uzasadnionego ekonomicznie dostarczenia odbiorcom.