Bankowy fundusz gwarancyjny

Bankowy Fundusz Gwarancyjny, określany skrótem BFG, jest publiczną instytucją wykonującą zadania związane z ochroną środków pieniężnych zgromadzonych w bankach oraz w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych. Jego podstawowym celem jest zapewnienie deponentom wypłaty środków w razie spełnienia przesłanek gwarancji, w szczególności gdy dana instytucja utraci możliwość regulowania zobowiązań.

Gwarancja obejmuje środki należące do osób fizycznych, przedsiębiorców i innych uprawnionych podmiotów, w zakresie określonym w przepisach. Co do zasady limit ochrony wynosi równowartość 100 000 euro dla jednego deponenta w jednej instytucji. Ochrona powstaje z mocy prawa, bez konieczności zawierania odrębnej umowy z Funduszem. Nie wszystkie należności i produkty finansowe są jednak objęte gwarancją, a zakres wyłączeń wynika z przepisów.

Do zadań BFG należy również udział w działaniach służących utrzymaniu stabilności systemu finansowego. Fundusz może wspierać procesy restrukturyzacyjne i uporządkowane rozwiązywanie problemów zagrożonych instytucji, a także wykonywać czynności związane z przejmowaniem lub zbywaniem określonych praw i składników majątkowych. W odniesieniu do spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych może nabywać wierzytelności od kas, w których powstało niebezpieczeństwo niewypłacalności, oraz obracać tymi wierzytelnościami na zasadach określonych w przepisach.

Termin występuje przede wszystkim w prawie bankowym, przepisach o gwarantowaniu depozytów, regulacjach dotyczących restrukturyzacji i upadłości banków oraz w regulacjach odnoszących się do działalności kas. Może pojawiać się także w przepisach procesowych i rejestrowych, gdy BFG jest uczestnikiem postępowań dotyczących zagrożonej lub niewypłacalnej instytucji. Praktyczne znaczenie Funduszu polega na ograniczaniu skutków upadłości banku lub kasy dla deponentów oraz na wspieraniu bezpieczeństwa całego systemu finansowego.