Bank tkanek i komórek prowadzący działalność przywozową

Bank tkanek i komórek prowadzący działalność przywozową to szczególna kategoria banku tkanek i komórek, wyróżniona w ustawie „o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów”. Chodzi o podmiot, który nie tylko zajmuje się działalnością właściwą dla banku tkanek i komórek, lecz także uczestniczy w sprowadzaniu tkanek lub komórek z państwa trzeciego.

Aby uznać bank za prowadzący działalność przywozową w rozumieniu tej ustawy, muszą być spełnione łącznie określone przesłanki:

• podmiot musi być bankiem tkanek i komórek;
• musi być stroną umowy zawartej z dostawcą mającym siedzibę w państwie trzecim;
• umowa musi dotyczyć sprowadzenia tkanek lub komórek pochodzących z państwa trzeciego;
• sprowadzane materiały muszą być przeznaczone do przeszczepienia albo zastosowania u ludzi.

Istotne jest więc nie samo przechowywanie lub udostępnianie tkanek i komórek, lecz także formalne powiązanie banku z dostawcą spoza państwa trzeciego oraz konkretny cel przywozu. Umowa, o której mowa w art. 31a, stanowi element rozstrzygający dla zakwalifikowania działalności banku jako przywozowej. Definicja odnosi się do rzeczywistej roli banku w łańcuchu dostaw, ponieważ obejmuje sytuację, w której bank sprowadza materiały biologiczne z zagranicy z myślą o ich późniejszym wykorzystaniu u ludzi.

Pojęcie ma znaczenie praktyczne przy odróżnianiu banków uczestniczących w przywozie z państw trzecich od banków, które nie zawierają takich umów i nie sprowadzają tkanek lub komórek w tym celu. Wyznacza także zakres sytuacji objętych przepisami ustawy dotyczącymi przywozu, wskazując, jaki podmiot i jaka transakcja są związane z dostarczeniem tkanek lub komórek spoza państwa trzeciego do zastosowań medycznych u ludzi. Przeznaczenie materiału jest przy tym równie ważne jak jego zagraniczne pochodzenie, ponieważ definicja obejmuje wyłącznie przywóz związany z przeszczepieniem lub zastosowaniem u człowieka.