Bank krwi

Bank krwi to wyodrębniona jednostka albo komórka organizacyjna przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego, której funkcjonowanie zostało określone w ustawie „o publicznej służbie krwi”. Pojęcie obejmuje zatem zarówno samodzielną jednostkę organizacyjną, jak i część większej struktury podmiotu leczniczego. Nie chodzi o dowolne miejsce, w którym znajduje się krew, lecz o element organizacji podmiotu leczniczego przeznaczony do wykonywania ściśle określonych czynności.

Do podstawowych zadań banku krwi należy przechowywanie krwi i jej składników oraz ich wydawanie. Czynności te są ograniczone określonym celem i kręgiem odbiorców. Krew oraz jej składniki mogą być wydawane wyłącznie na potrzeby podmiotów leczniczych, a więc nie do dowolnego wykorzystania. Ich przeznaczeniem są przetoczenia wykonywane w podmiotach leczniczych prowadzących działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne.

Definicja wskazuje więc kilka koniecznych elementów. Po pierwsze, bank krwi musi być jednostką lub komórką organizacyjną przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego. Po drugie, jego działalność obejmuje zarówno przechowywanie, jak i wydawanie krwi oraz jej składników. Po trzecie, działalność ta ma charakter celowy i zamknięty, ponieważ służy zaopatrywaniu określonych podmiotów leczniczych w związku z przetoczeniami. Wszystkie te elementy muszą występować łącznie, aby dana jednostka mieściła się w ustawowym znaczeniu tego pojęcia.

W praktyce bank krwi pełni funkcję organizacyjnego ogniwa między zasobami krwi i jej składników a podmiotami leczniczymi, w których są one wykorzystywane do przetoczeń. Ustawowe określenie jego struktury i przeznaczenia pozwala odróżnić bank krwi od innych miejsc przechowywania materiałów medycznych oraz wskazuje, dla jakich podmiotów i w jakim celu może on wydawać krew. Znaczenie tego pojęcia ogranicza się do zakresu wyznaczonego przez ustawę „o publicznej służbie krwi”.