Azyl dla zwierząt

Azyl dla zwierząt to, w rozumieniu ustawy „Ochrona przyrody”, specjalny ośrodek przeznaczony do czasowego albo stałego przetrzymywania żywych zwierząt należących do określonych kategorii. Nie chodzi więc o każde miejsce, w którym znajdują się zwierzęta, lecz o ośrodek spełniający ustawowe przesłanki związane z ochroną przyrody i bezpieczeństwem.

Do azylu mogą trafiać zwierzęta należące do:

• gatunków obcych,
• gatunków objętych ochroną na podstawie przepisów dotyczących ochrony dzikiej fauny i flory poprzez regulację handlu,
• gatunków niebezpiecznych dla życia lub zdrowia ludzi,
• gatunków objętych ochroną gatunkową, jeżeli nie są zdolne do życia w środowisku przyrodniczym.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to zatem charakter miejsca, żywy stan zwierząt oraz ich przynależność do jednej z wymienionych grup. Azyl jest ośrodkiem, a nie pojedynczym pomieszczeniem czy przypadkowym miejscem przechowywania. Jego funkcją jest zapewnienie odpowiedniego miejsca dla zwierząt, które ze względu na pochodzenie, status ochronny, potencjalne zagrożenie albo brak zdolności do samodzielnego życia w naturze nie powinny lub nie mogą przebywać w środowisku przyrodniczym.

Definicja ma znaczenie praktyczne, ponieważ pozwala odróżnić azyl dla zwierząt od innych placówek zajmujących się zwierzętami. Wskazuje również, jakie cechy zwierząt uzasadniają objęcie ich pobytem w takim ośrodku. Szczególne znaczenie ma końcowa przesłanka dotycząca zwierząt chronionych gatunkowo, które nie są zdolne do życia w naturze. W takim przypadku azyl służy zapewnieniu im miejsca poza środowiskiem przyrodniczym, gdy powrót do niego nie jest możliwy.

Pojęcie porządkuje terminologię ustawy „Ochrona przyrody” i wskazuje, jakiego rodzaju ośrodki oraz jakie zwierzęta są objęte szczególnymi regulacjami dotyczącymi ochrony przyrody.