Aromat (środek aromatyzujący)

Aromat, określany w ustawie również jako środek aromatyzujący, to prawnie zdefiniowana kategoria produktów wykorzystywanych w związku z żywnością. Ustawa o bezpieczeństwie żywności i żywienia nie opisuje tego pojęcia samodzielnie, lecz odsyła do definicji zawartej w art. 3 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1334/2008. Oznacza to, że zakres tego hasła należy ustalać zgodnie z przepisami unijnymi wskazanymi w tym odesłaniu.

W praktyce chodzi o produkty przeznaczone do dodawania do żywności lub stosowania na jej powierzchni w celu nadania jej określonego zapachu lub smaku albo ich zmiany. Nie są one co do zasady przeznaczone do spożywania samodzielnie jako zwykły składnik żywności, lecz służą kształtowaniu jej właściwości sensorycznych. Do tej kategorii mogą należeć różne rodzaje substancji i preparatów aromatyzujących, a także inne produkty objęte zakresem unijnej definicji.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• jest to kategoria określona w przepisach, a nie potoczne określenie każdego produktu o przyjemnym zapachu lub smaku;
• środek ma być związany z użyciem w żywności albo na jej powierzchni;
• jego funkcją jest nadanie, odtworzenie lub modyfikacja aromatu, a także cech smakowych;
• o zakwalifikowaniu decyduje spełnienie warunków wynikających z przepisów unijnych, do których odsyła ustawa.

Takie odesłanie ma znaczenie praktyczne dla producentów, importerów i innych podmiotów działających na rynku żywności. Pozwala ustalić, czy dany produkt podlega wymaganiom odnoszącym się do środków aromatyzujących, w tym regułom dotyczącym jego stosowania i prezentowania w obrocie. Pojęcie jest więc używane w ustawie jako element szerszego systemu zapewniania bezpieczeństwa i prawidłowego oznaczania żywności. Zmiana lub doprecyzowanie unijnej definicji może wpływać na sposób rozumienia tego hasła na gruncie ustawy.