Aromat charakterystyczny

„Aromat charakterystyczny” to pojęcie używane w ustawie „Ochrona zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych” do opisania wyraźnie wyczuwalnego zapachu albo smaku wyrobu tytoniowego, który różni się od naturalnego zapachu lub smaku tytoniu. Nie chodzi więc o każdą, nawet ledwo zauważalną nutę zapachową lub smakową, lecz o cechę dostrzegalną dla osoby mającej kontakt z wyrobem.

Aby można było mówić o aromacie charakterystycznym, muszą być spełnione określone elementy:

• zapach lub smak musi być wyraźnie odczuwalny;
• musi być inny niż zapach lub smak tytoniu;
• jego źródłem musi być zastosowanie dodatku albo połączenia kilku dodatków;
• musi być wyczuwalny przed spożyciem wyrobu tytoniowego lub w czasie jego spożywania.

Definicja obejmuje zarówno wrażenia zapachowe, jak i smakowe. Jako przykłady dodatków lub ich efektów wskazuje aromaty owocowe, przyprawowe, ziołowe, alkoholowe, słodkie, mentolowe i waniliowe. Katalog ten ma charakter przykładowy, ponieważ istotą pojęcia jest nie sama nazwa dodatku, lecz to, czy powoduje on powstanie wyraźnego zapachu lub smaku odmiennego od tytoniowego.

W ustawie pojęcie to służy jako kryterium pozwalające ocenić właściwości konkretnego wyrobu tytoniowego. Ma znaczenie przy ustalaniu, czy wyrób został ukształtowany w sposób nadający mu dodatkowy, rozpoznawalny aromat. W praktyce ocena wymaga uwzględnienia zarówno źródła danej cechy, czyli użytego dodatku lub dodatków, jak i momentu, w którym aromat jest odczuwalny. Nie wystarczy zatem sama obecność substancji aromatyzującej, jeżeli nie przekłada się ona na wyraźny zapach lub smak odmienny od tytoniowego.